"Sam." Nanatili lamang akong nakatalikod sa kanya ng hindi humaharap.
It takes a seconds before siyang magsalitang muli. "I know this is hard for you." Dahil sa narinig kung sinabi niya napaharap ako.
Tiningnan ko lang siya ng mataman. Masakit. Pinipigilan ko ang namumuong luha sa mga mata ko, ngunit sadyang traydor ito. Sobrang bigat ng lalamunan ko. "H-hindi ko alam ang gagawin ko. Hindi kona maibabalik ang buhay ng kapatid ko...." Hindi kona siya pinatapos.
"Exactly." Mahinahon pero punong puno ng diin kung sabi. "Kahit ano pang gawin mo hindi muna maibabalik ang buhay ni Miguel." Pinunasan kona agad ang luhang tumulo sa mata ko.
"But Sam, hindi ko ginusto yung nangyari. I made a promise to him. Hindi kita pababayaan, ikaw at ang anak niyo."
Tatangkain niya sanang lumapit sakin pe
