"H-Hindi totoo 'yan." nanginginig kong sabi sa kaniya habang mabilis na nagtataas-baba ang dibdib. Nanlabo na rin ang paningin ko at halos hindi na siya makita. "Mahal ako ni S-Soren." dagdag ko, ngunit para bang sarili ko ang kinukumbinsi ko at hindi si Ate Cielo.
"Mahal ka nga ba? Bakit parang hindi ka naman tiwala sa sarili mong salita, bunso?" nanunuya niyang sagot bago pumantay sa mukha ko at kitang-kita ko ang nakakalokong ngisi na nakapagkit sa mukha niya.
Totoo naman, hindi ba? Naramdaman ko iyon sa bawat kilos niya at mga salita. Sa madalas niyang pagsasabi ng mga salitang iyon sa akin sa araw-araw tuwing kami ay magkasama. Sa tuwing ibinubulong niya ito kapag kami ay nagniniig. Kitang-kita ko sa mga mata niya ang katotohanan sa mga salitang iyon. Mahal niya ako, hindi ba? O h
