Kaya gibiydi. İnsanın boğazına takılan koca yumrular. Yutkunmak ister insan sanki mümkünatı varmışçasına daha da büyür boğazında tıkalı kalır alınan nefesler. Çıkacak sözler sessizliğe mahkum kalır güçlük çeker can yakar geçti dese de insan farkına vardığında yaranın daha da derinini açacağını bilmeden susar.
Bahşedilmiş yaraları susarak daha da açar insan.
Farkında olmadan büyütür içinde.
Sonra bir bakarsın başkasına sarf ettiğin sözler can yakarken senin sessizliğin de başka bir insanı boğar canını yakardı. Geç kalınan sözler sahibine ait iken başkasına açılan yaraları fark etmezdi gözleri kör dudakları mühründen kurtulmuş özgür bir kuş misaliydi.
Gözleri görmüyordu fakat kanatlarının ardında süzülen rüzgar özgürlüğünü tatırırken özgürlük ona bahşedilirken açtığı yaralar bir başkas
