Git dese de insanın dili kalanın yüreğindeki yaraya kör olurdu. Sessizce kaybolurdu insanın içindeki yangını farkına bile varamazdı..
İçindeki mutluluğu tarifini söyleyemezken gözleri parıldıyordu buna nazaran. Liya'nın babasıyla uzun bir sarılışın ardından hepsi beraberinde içeriye geçmişlerdi.
"Liyoşş" Gözlerindeki ağır yüklerle gözleri dolu dolu Liya'ya doğru ilerledi. "Seloşşum!" Özlem dolu sesiyle hızla yaşlı kadına doğru ilerledi. Yıllarca ona bakan kadının gözlerindeki yorgunluğun farkındaydı.
Sıkıca kollarının arasına girerken ona has olan kokusunu burun direğini sızlatmıştı. "Çok.." Sessizce fısıldamıştı. Selma hanım. "Özledim.." Diyerek cümlesini tamamlamıştı Liya! Daha da bir sıkı sarıldı.
"İlk defa bu kadar uzak kaldık! Neden gelmedin hiç yanıma?" Sözlerinde geçen sorgul
