Zamanın bize yokluğunu sert bir şekilde göstermek isteyen insanlarla dolu olduğu gerçeğini hatırlatırdı. Kabullenmek istemese de insan mecburi olduğu yaşamak zorunda kaldığı zorunluluklar her daim olurdu.
Boynunda hissettiği minik dokunuşlar başta garip hissetse de hafif bir tebessümle yeşil gözlerini araladı. Minik Efe Liya'nın yüzüne minik dokunuşlar oyunlar oynuyordu. Kirpiklerini kırpıştırarak Efe'nin maviş gözleriyle denk geldiğin de gözleri gülümsemesinden dolayı daha da kısıldı.
"Günaydın!" Yakalanan Efe utançla Liya'nın gözlerine bakıyordu. "Günay, günay!" Heyecanla minik ellerini çarparken günaydın diyerek Liya'ya biraz daha yaklaştı. Liya Efe'ye yaklaşmak için kalkmaya çalıştığın da buna engel olan bir adet kol vardı.
Kaşlarını çatarak bakışları beline dolanmış Hazar'ın kolla
