4 yıl sonra..
Zamanın elinden tutmazdık akıp gideceği bir gerçekti, kaybettiğimizi kazandıklarımızla taç ederdik. "Liya bunları nereye koyalım?" Şilan'ın sorusuyla daldığı düşüncelerden sıyrılan Liya hızla Şilan'ın elindeki yaprak sarmaları elinden alarak. "Ben hallederim abla!" Masanın etrafını tarayarak nereye koyacağını yer arıyordu.
En sonunda birkaç tabağı daha iterek yer açmıştı. "Pastamızda geldi!" Hazar'ın neşeli sesi konağı doldururken gülümseyerek arkasını dönmüştü. Saniyeler sonra kocası gözleri önüne serilmiş elinde tuttuğu büyük pastayı sakince güzel karısına doğru ilerlemişti.
Kaşlarını çatarak hafif gözlerini kıstı. "Her gün ayrı mı güzelleşiyorsun? Bana mı öyle geliyor!" Meraklı sesine karışmış hayran bakışları karısının bedeninde gezdiriyordu. Liya göz devirerek birka
