Zamanın sevgisizliği ağır bir yük misali insanın üzerine çöreklenirdi. Sebebi bazen belirsiz olan acıların üstüne bindiği bir yaşamdı hayat...
Vakti zamanı kayıp günlerin ardı ardına kovalamaca oynar gibi bir birini kovalıyorken bugünün vakti sanki saatini yelkovan akrebi kovalamayı bırakmış gibiydi...
Aradan tamı tamına on saat geçmiş saatleri saymak harabeye çevirmişti. "Oğlum birşeyler ye ki güç olsun!" Solmaz hanım kaçıncı olduğun bilmediği sözleri tekrarlerken Hazar'ın öylece camdan içeriye bakıyordu.
Liya'yı yoğum bakıma almışlar ve bedeninden geçen her bir kabloyu nerdeyse ezberlemişti. Saatlerin durduğu vakitler olsa da Hazar bakmaktan hiç bakmamış ve sessizce minicikte olsa bir kıpırtısını görmek istediği için dikkatli bir şekilde Liya'yı izliyordu.
"Anne lütfen! Liya uyanma
