Aradan tamı tamına bir hafta geçmişti. Rojda'nın kaybından tam bir hafta sanki küçük kız yer yarılmışta içine girmiş gibi kayıp durumdaydı.
Ailesi perişan haldeyken. Liya'nın da onlardan bir farkı kalmamıştı. Düşünmekten elinden gelmeyen çaresizlik içerisinde günlerce aramışlardı. Daha önce de bu okuldan çocuğun kayıp olması üstüne üstlük kapanmaması garibine gidiyordu. Ne kadar kendi suçu olmasada aslında kendini çok suçluyordu.
Nereye gideceğini, ne yapacağını nasıl bir yol çizeceğinin arafında kalmıştı. Parmak uçlarını kollarına sürttü güneşin yakıcılığı bedenini titretti. Garipti değil mi? İnsan güneşin altında cayır cayır yanarken hele ki bu urfanın sıcağı ise donmak garip kalırdı.
Derin bir nefes alarak saatlerdir izlemiyormuş gibi gözlerini gezdirdi. Etrafta güneşin kavurmasını
