Karanlık Sınır +21

GECENİN GÖLGESİNDE

Baran’ın gidişinden sonra malikâneye çöken o ağır, boğucu

sessizlik, gece yarısı bahçede büyük bir fırtınaya gebeydi. Aslan

ile Derin arasındaki görünmez bağ her geçen saniye daha da

geriliyor, elektrikli bir gerilimle havayı dolduruyordu. Cansel ise

bu tehlikeli yakınlığı fark etmiş, kıskançlığın pençelerini iyice

çıkarmıştı. Nefret ve arzu, malikânenin taş duvarları arasında

dans ediyordu.

Gece Yarısı - Konak Bahçesi

Derin, odasındaki yalnızlığa bir dakika daha dayanamadı. Kalbi

göğsünde deli gibi çarpıyordu. Üzerinde ince, beyaz bir gecelik

vardı; ipek kumaş tenine yapışmış, dolgun göğüslerinin hatlarını

ve kalçalarının kıvrımını belli belirsiz ortaya çıkarıyordu.

Ayakları çıplaktı, serin mermer zeminden bahçeye süzülürken

her adımda kalçaları hafifçe salınıyordu. Bahçe loş ışıklarla

aydınlatılmıştı; denizin dalgaları iskelenin ayaklarına vururken

ay ışığı suyun üzerinde gümüş rengi yansımalar yaratıyordu.

Aslan iskelenin ucunda tek başına duruyordu. Siyah gömleğinin

üst düğmeleri açıktı, kaslı göğsü hafifçe parlıyordu.

Sigarasından derin bir nefes çekti, dumanı yavaşça savurdu.

Omuzları geniş, kolları damarlı ve güçlüydü; her hareketinde

kasları belirginleşiyordu. Derin’in yaklaştığını hissetti ama

arkasını dönmedi. Sadece sesi gecenin karanlığında derin ve

erkeksi bir tınıyla yankılandı.

“Uyuyamadın mı Sancaktar kızı?” diye sordu, sesi pürüzlüydü.

“Abini gördün, sesini duydun… Yine de o yatak dar mı geldi

sana?”Derin yanına kadar geldi. Aralarında sadece birkaç adım

mesafe kalmıştı. Kalbi o kadar hızlı çarpıyordu ki, göğüsleri her

nefeste hafifçe inip kalkıyordu. İnce geceliğin altından meme

uçları sertleşmiş, kumaşa sürtünerek tahriş oluyordu. “Neden

izin verdin?” diye fısıldadı, sesi titrek ama kararlı. “Baran abim

adamlarıyla kapına dayandığında onları geri çevirebilirdin.

Neden o kapıyı açtın Karadağ?”

Aslan yavaşça döndü. Gözleri yorgundu ama o bakışlar Derin’in

üzerinde dolaşırken karanlık bir ateşle parlıyordu. Derin’in

bedenini baştan aşağı süzdü; geceliğin altına gizlenen dolgun

kalçaları, ince beli, boynundaki hafif ter damlalarını fark etti. Bir

adım attı, aralarındaki mesafeyi kapattı. Şimdi o kadar

yakındılar ki, Aslan’ın sıcak nefesi Derin’in dudaklarına

değiyordu. Sigara kokusuyla karışık erkeksi bir koku sardı

etrafını.

“Çünkü bir abinin kardeşini merak etmesi, dünyadaki en haklı

öfkedir Derin,” dedi, sesi kalınlaşmıştı. “Ben o öfkeye saygı

duyarım ama sınırımı aşarsa da cevabını veririm. Abin sınırda

durmayı bildi, ben de kapımı açtım. Bu kadar.”

Derin acı bir gülümsemeyle baktı. Dudakları hafifçe aralandı, dili

istemsizce alt dudağını ıslattı. “Cansel’e çok kızdın o saati attığı

için… Sadece senin sözün çiğnendi diye mi, yoksa o saatin

benim için ne demek olduğunu bildiğin için mi?”

Aslan bir adım daha attı. Şimdi bedenleri neredeyse değiyordu.

Göğüsleri Aslan’ın sert göğsüne sürtünüyordu. Derin’in nefesi

kesildi; bacaklarının arası ani bir sıcaklıkla doldu. Aslan’ın eli

yavaşça kalktı, parmakları Derin’in çenesini nazik amasahiplenici bir tavırla tuttu. Başparmağı dudağının kenarına

değdi, hafifçe bastırdı. “Bu evde neyin kıymetli olup olmadığına

ben karar veririm Derin,” diye mırıldandı, sesi neredeyse fısıltı

halindeydi. “Cansel haddini aştı, ben de gerekeni yaptım. Kimse

benim çatım altındaki bir şeye benden habersiz el süremez.

Buna sen de dahilsin.”

Derin’in vücudu titredi. Aslan’ın parmakları boynuna kaydı,

hafifçe okşadı. Tenleri birbirine değdikçe elektrik akımı gibi bir

şey geçti aralarından. Derin’in iç çamaşırı ıslanmaya başlamıştı;

bacaklarını hafifçe birbirine bastırdı ama bu sadece hissi daha

da artırdı. Aslan’ın gözleri dudaklarına kilitlendi. Bir an, ikisi de

biliyordu ki bir öpücükle her şey değişebilirdi. Ama Aslan geri

çekildi, parmaklarını çekti. Derin ise dudaklarını ısırarak

arkasını döndü ve hızlı adımlarla odaya kaçtı. Kalçaları her

adımda sallanıyordu; Aslan arkasından bakarken dişlerini sıktı.

Sabah - Mutfak / Gerginlik

Sabah olduğunda Derin mutfağa indi. Üzerinde dar bir şort ve

askılı bir tişört vardı. Göğüsleri tişörtün altında serbestçe

sallanıyordu, meme uçları hafifçe belli oluyordu. Cansel çoktan

oradaydı. Elinde bir bardakla tezgaha yaslanmıştı. Dar bir

sabahlık giymişti; kumaş belini sıkıca sarıyor, dolgun kalçalarını

ve derin dekoltelerini ortaya çıkarıyordu. Gözleri nefret doluydu

ama yapay bir sakinlik takınmıştı.

“Gece yarısı bahçede kocamla ne fısıldaşıyordun sen?” diye

tısladı, sesi zehir gibi. “Esirliğin bitti de göz koymaya mı

başladın?”Derin tezgaha yaslandı, kalçalarını hafifçe geriye iterek durdu.

“Senin kocam dediğin adam, dün gece senin attığın o saati dert

ediyordu Cansel. Belki de sorun bende değil, senin Aslan’ın

dünyasındaki yerindedir.”

Cansel bardağı sertçe tezgaha bıraktı. Göğüsleri öfkeyle inip

kalkıyordu. “Sen kendini ne sanıyorsun? Bu evde senin sadece

adın var, hükmün yok! Aslan seni sadece bir borç için burada

tutuyor!”

Tam o anda Aslan kapıda belirdi. Üzerinde sadece siyah bir

eşofman altı vardı; üstü çıplaktı. Kaslı göğsü, karın kasları ve V

hattı açıkça görünüyordu. Kollarındaki kaslar gerilmişti. Sesi buz

gibiydi ama gözleri Derin’in bedeninde dolaşırken karardı.

“YETER!” diye gürledi. “Cansel, kahvaltıyı terasa kurdur. Derin,

sen de geliyorsun. Beraber yiyeceğiz.”

Cansel dişlerini sıktı, ama Aslan’ın bakışları altında sesini

çıkaramadı. Derin ise Aslan’ın çıplak gövdesine bakmaktan

kendini alamadı. O geniş omuzlar, sert karın kasları…

Bacaklarının arası yine ısındı. Hızla başını çevirdi.

Kahvaltı - Beklenmedik Haber

Terasta masa hazırdı. Güneş tenlerini ısıtıyordu. Aslan

gazetesini okurken Cansel hırsla tabağıyla oynuyordu. Derin

karşısına oturmuştu; bacak bacak üstüne atmış, şortu

kalçalarını iyice ortaya çıkarıyordu. Aslan aniden sessizliği

bozdu.

“Dün gece dalgıçlar iskelenin altını taradı. Saat bulundu.”Derin’in gözleri parladı, ayağa fırladı. Göğüsleri tişörtün altında

zıpladı. “Ne? Gerçekten mi?”

Aslan sakin bir tavırla devam etti, ama bakışları Derin’in

bedeninde geziniyordu. “Temizleniyor. Camı çatlamıştı, tamir

ediliyor. Akşam elinde olur. Bir daha odaya kimseyi sokma,

kapını kilitlemeyi öğren.”

Cansel sandalyeyi gürültüyle geriye itti. Göğüsleri öfkeyle kalkıp

iniyordu. “İnanamıyorum sana Aslan! Benim attığım şeyi geri mi

getirtıyorsun? Bu kızın anıları benim huzurumdan daha mı

önemli?”

Aslan bakışlarını Cansel’e dikti, ama eli masanın altında

Derin’in dizine hafifçe değdi. O dokunuş Derin’in tüm bedenini

elektriklendirdi. Parmakları dizinin iç kısmına kaydı, hafifçe

okşadı. Derin’in nefesi kesildi, bacaklarını sıkıca kapattı ama bu

sadece ıslaklığı artırdı. Aslan sesini alçaltarak, “Senin huzurun,

benim evimdeki eşyaya el sürmekle sağlanmıyor Cansel. Bir

daha sakın… sakın benim onayımla duran bir şeye dokunma.

Kahvaltını bitir ve odana çekil,” dedi.

Cansel hışımla kalktı, kalçalarını sallayarak uzaklaştı. Aslan’ın

parmakları Derin’in dizinde bir saniye daha kaldı, sonra çekildi.

Derin’in yanakları kızarmıştı.

Akşam - Saatin Dönüşü

Akşamüstü çalışma odasının kapısı açıldı. Aslan elinde kadife

bir kutuyla çıktı. Üzerinde beyaz bir gömlek vardı, kollarını

sıvamıştı; damarlı kolları ortaya çıkmıştı. Kapıda bekleyen

Derin’e yaklaştı. Derin’in üzerinde yine ince bir elbise vardı;

belini sarıyor, göğüs dekoltesini derinleştiriyordu. Aslan kutuyuuzattı. Derin açtı; gümüş saat pırıl pırıl parlıyordu, “tık tık”

çalışıyordu.

Derin saati kulağına dayadı. Gözleri kapandı, dudakları

aralandı. “Çalışıyor… Sen bunu çalıştırdın. Neden yaptın bunu

Aslan?”

Aslan ceketini giyerken yaklaştı. Elleri Derin’in beline dokundu,

hafifçe sıktı. Vücutları birbirine değdi. Derin’in göğüsleri Aslan’ın

göğsüne bastırıldı. “Çünkü o saatin durması kimseye bir şey

kazandırmıyor Derin,” diye fısıldadı, nefesi Derin’in kulağına

değiyordu. “Zaman aksın ki, kimin nerede durduğunu daha iyi

görelim. Borçlu kalmayı sevmem. Şimdi git, o sesle uyu.”

Parmakları Derin’in belinden aşağı kaydı, kalçalarının üst

kısmını hafifçe kavradı. Derin’in nefesi hızlandı. Bacaklarının

arası zonkluyordu. Aslan’ın sertliği karnına değdi; ikisi de

hissetti. Bir an hareketsiz kaldılar. Sonra Aslan geri çekildi, ama

gözlerindeki arzu apaçıktı.

Gece Yarısı - Derin’in Odası (İç Ses)

Derin yatağında uzanmıştı. Üzerinde sadece ince bir külot ve

askısız bir sütyen vardı. Saat başucunda tik-tak sesiyle

çalışıyordu. Gözleri tavandaydı, ama eli istemsizce göğüslerine

kaydı. Parmakları meme uçlarını okşadı, hafifçe sıktı. Zevk

dalgası vücuduna yayıldı.

İç sesi: “Saat çalışıyor… 20 yıl sonra ilk kez abimin kalbi bu

odada atıyor gibi. Aslan… Onu çözemiyorum. Bir yanda bizi diri

diri gömenlerin oğlu, diğer yanda gece yarısı dalgıç çıkartıp

anılarımı kurtaran adam. Cansel haklıydı, bu saat uğursuzluk

getirdi. Çünkü içimdeki o saf nefret, bu saatin ritmiyle beraberbozulmaya başladı. Celladıma teşekkür etmek istemiyorum ama

kalbim neden bu kadar gürültülü çarpıyor?”

Eli aşağı kaydı, külodunun içine girdi. Parmakları ıslaklığını

buldu, klitorisini dairesel hareketlerle okşadı. “Aslan…” diye

inledi sessizce. Bacakları açıldı, parmakları içeri girdi, ritmi

saatin tik-tak’ıyla eşitledi. Göğüsleri inip kalkıyordu, meme uçları

sert ve hassastı. Orgazm yaklaştığında Aslan’ın adını fısıldadı,

vücudu titreyerek boşaldı. Saati göğsüne bastırdı, terli tenine

değdi ve huzurla gözlerini kapattı.

Aynı dakikalarda Aslan bahçede, iskeledeydi. Üstü çıplaktı,

sadece eşofman altı vardı. Sertliği hâlâ belliydi. Gökyüzüne

bakarken Derin’in bedenini, o dolgun göğüsleri, ıslak

dudaklarını düşündü. Dişlerini sıktı.