Natapos ang oras ng trabaho kaya inayos ko ang mga gamit ko.
"Miss, pumunta daw po kayo sa office ni Sir Lucas." Bungad ni Taylor ng matapos akong mag-ayos.
"Susunod ako." Nagpaalam muna ako kay Jane at dumiretso sa office ni Lucas.
"Ano?" Bungad ko sa kanya.
"Galit ka ba?" Tanong nya at lumapit sa akin.
"At ano naman kung galit ako? Sino namang di magagalit sa ginawa mo kanina? Sinisante mo yung tao ng walang dahilan!"
"Dapat lang yun! Di mo nga ako tinext eh, tapos yung lalaking yun tinext mo? Ano makatarungan ba yun? Tapos nanliligaw sayo?" Tumaas ang boses nya kaha nagulat ako dun.
"Really? Ikaw ang di makatarungan! Walang wastong dahilan para sinisantehin mo si Koko! At about sa ligaw na yun! Wala kang pake kung ligawan man nila ako." Tumaas din ang boses ko.
"Wala akong pake? May pake ako beacause You are mine! Akin ka! Every part of you body is mine!" Sigaw niya.
"I'm not yours Lucas! Di mo ako pag-aari! I own myself."
"Are we really going to argue because of that boy?" Di makapaniwalang tanong nya.
"Bawiin mo muna yung sinabi mo bago kita kausapin ng maigi." Lalabas na sana ako ng hilahin nya ang kamay ko.
"O-okay okay! Babawiin ko na bukas... Sorry na, let's talk please." He pleaded.
"Anong pag-uusapan natin?" Binawi ko ang kamay ko sa kanya.
"K-kanina.. bakit di mo ko nireplayan?" Tila nagtatampo sa saad nya.
"I was working okay? Di naman pwedeng itext kita habang nagtratrabaho... Teka, yan ba ang dahilan kung bakit ka nagalit kay Koko? Dahil tinitext ko sya?" Naningkit ang mata ko sa kanya.
"Yes! I'm jealous and angry! That's why I said that and Akin ka eh, ayaw ko na may ibang lalaki na lumalapit sayo." Tumaas muli ang boses nya.
"Sinisigawan mo ko?" Tanong ko. Lumambot ang expresyon nya at mabilis na umiling.
"H-hindi.. nabigla lang ako, sorry na." Niyakap nya ako at sumubsob sya sa leeg ko.
"Hindi mo ako pag-aari-"
"Akin ka. Period. End of discussion." I laughed.
"Akala ko galit ka kanina. Nagtaka pa ako kung bakit. I thought you didn't like the flowers o-or you don't want to talk to me. Please don't do that again." Pakiusap nya kaya niyakap ko sya pabalik.
"Hindi ako galit." I played with hiss hair.
"I know. Pero kanina, ang cold mo din nung nasa harap tayo ng mga kaibigan mo kaya akala ko, galit ka talaga." He kissed my neck.
"Naging cold ako kasi nga, ang alam ng mga kaibigan ko galit ako sayo. Kapag kinausap kita ng ganito sa harap nila edi magtatakla sila." Nag-angat siya ng tingin sa akin.
"Bakit mo sinabi sa kanila sa galit ka sa akin?" Taka niyang tanong.
"Kasi kinuwento ko yung ginawa mo sa akin nung nasa Lodon tayo." I said. His forehead knotted.
"I already said sorry diba? Galit ka pa din dun? I'm sorry, wag kang magalit." I laughed at him.
"I already forgave you diba? Sinabi ko lang yun para di sila maghinala sa atin."
"Just tell them I'm your boyfriend." I looked at him.
"Kelan naman kita naging boyfriend?" He looked at me shocked.
"Boyfriend mo ko simula kagabi. Baby, you gave your virginity to me. That makes me your boyfriend. I'll be your first and last." He said like he is so sure.
"Di mo sure. Malay mo makipag s*x ako sa iba diba?"
"Don't you dare." I laughed.
Nag-usap kami saglit at napagdesisyonan na umuwi na. Gusto nya akong sa bahay nya matulog but I declined.
"Hindi pwede. I need to go home Lucas." I said.
"Let's go home. To my House!" Pagpupumilit nya.
"Lucas... Hindi naman pwede yan, My mom and brother are waiting for me." I explained.
"Baby... Please." Ungot nya at niyakap ako. Parang bata.
"Hindi nga pwede, sa susunod nalang. I need to talk to my mom first." Inangat ko ang ulo nya at tinignan sya sa mata.
"Okay... Next time, promise me."
"Promise. I need to go home now, See you tomorrow." I kissed him and took a cab.
I went home and saw my mom preparing food while my brother is busy reading a book.
"What are you reading?" I asked my brother and sat beside him.
"A book." He obviously said.
"I know it's a book but what is the theme?" I asked again.
"Werewolves." Simpleng sagot nya. Basta talaga nagbabasa 'to ang tipid ng sagot.
"You still believe that they exist huh?" I asked him and raised my brow.
"Well of course." Tamad na sagot nya.
"Continue reading and believe what you want to believe. I'll just help mom cook our dinner." I left him and went to the Kitchen.
"Hey, mom." I greeted her.
"Hey sweetie. How's work?" Tanong nya.
"Tiring but fun." I smiled at her.
"Kelan ka magkaka-boyfriend anak? Matanda na ako, kailangan ko na ng apo." Sabi nya kaya naibuga ko ang tubig na iniinom ko.
"Mom, you know that being in a relationship is not my priority right now. Diba sinabi ko na yan ng ilang beses?" I pouted. My mom is always bugging me about having a boyfriend and settling down.
"Alam kong kami ng kapatid mo ang dahilan. Anak, we are fine okay? It's time for you to have fun and for you to think about yourself" She caressed my cheeks and smiled.
"Okay, okay. Let the time decide mom. Kung bibigyan ako ngayon edi sige, pero kapag wala pa... I'll wait, I'll willingly wait." I assured her.
"Okay.. tulungan mo na akong ihanda ang dining para tayo'y makakain na." I nodded and prepared the table.
After eating, I washed the dishes and reminded my mom to drink her meds. I went to my room to prepare myself to sleep.
I was feeling a little bit hot that's why I couldn't sleep. I looked at the window and saw the moon and it's in a perfect circle. Full Moon. I smiled but then I felt hotter than earlier.
Someone knocked at my door. I opened it and saw my mom's worried look.
"Mom? Bakit po?" I asked and went to her.
"It's starting." She said and looked at my window.
"What's starting ma? Anong meron?" Tanong ko sa kanya.
"Anak.. please be careful, they'll start looking for you. Take care of yourself always okay?" Nagtataka man ngunit tumango ako. Who will start looking for me?
"Sino namang maghahanap sa akin? Antok mo lang yan ma. Matulog ka na. Goodnight po."
"Goodnight." tipid na sabi nito.
Weird.