ตลาดร้อนซ่อนรัก

เธอเคยชอบฉัน?

ตอนที่ 3

เธอเคยชอบฉัน?

"เธอเคยบอกว่าชอบฉันนี่นา งั้นมาอยู่ฝั่งเดียวกันกับฉันซิปราง"

พลั่ก!!

ปลายข้อศอกเล็กของยัยแม่ค้าคนสวยกระทุ้งเข้าที่สีข้างเขาอย่างแรง

"โอ้ย!!"

ใบหน้าหล่อเหลาบิดเหยเก "อะไรของเธอ!! ฉันเจ็บนะ!"

กระแทกมาได้ น้ำตาแทบเล็ด

"ขอโทษค่ะ ก็คุณดินยื่นหน้ามาใกล้ขนาดนี้ ปรางตกใจ"

มะปราง หน้าแดงก่ำจนถึงใบหู

เขาทำบ้าอะไรของเขากัน

"ก็กลัวเธอไม่ได้ยิน"

"พี่กันต์ไปรอที่รถเลยก็ได้ค่ะ เดี๋ยวให้อุ่นหลานปรางยกไปให้" เธอตะโกนบอกคนที่ยืนทำหน้างงอยู่หน้าประตู

"อ่า ก็ได้ครับ"

หนุ่มหน้าตี๋พยักหน้า "งั้นไว้คืนนี้พี่โทรหานะครับปราง"

"ค่ะ"

หัสดิน เบะปากเล็กน้อย

มองตามหลังหนุ่มตี๋ร้านทองที่เดินห่างออกไป

"เปลี่ยนรสนิยมแล้วเหรอ?"

"อะไรของคุณ?"

แม่ค้าคนสวยถามตาเขียวปั๊ด

หัสดิน ยักไหล่

ชักเริ่มสนุก กับการเห็นท่าทีแบบนี้ของเธอ

"ไหนสมัยก่อน เธอบอกว่าชอบฉันมากนี่นา เห็นบอกว่าถ้าโตขึ้นจะมาเป็นแฟนของฉัน คนเป็นแฟนกัน? เขาต้องอยู่ข้างเดียวกันเป็นพวกเดียวกันไม่ใช่เหรอ?"

"หลงตัวเองเกินไปหรือเปล่า?"

มะปราง เสียงแข็ง

ก่อนจะก้มลงหยิบกระดาษที่อยู่โต๊ะพับใส่กระเป๋ากางเกง เมื่อกรอกข้อมูลลงไฟล์ในคอมเรียบร้อยแล้ว

"ไม่รู้สินะ"

คนหล่อ ยักคิ้วอย่างยียวน "ก็เคยมีใครบางคนบอกฉันไว้แบบนั้น ว่าอยากจะได้ฉันเป็นแฟน แถมยังเดินตามฉันต้อยๆ ไม่ยอมให้มีผู้หญิงคนไหนมาใกล้ ...ใครกันน้าที่ร้องไห้ขี้มูกโป่ง ตอนที่รู้ว่าฉันไปเรียนต่างประเทศและมีผู้หญิงมาติดพัน"

ใบหน้าสวยแดงก่ำไปจนถึงใบหู

เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา

ใช่!!!

นั่นคือตัวเธอในสมัยก่อน วิ่งตามเขา ชอบเขาจะเป็นจะตายเสียให้ได้

เพราะรู้ว่าเขาจะบินไปเรียนต่างประเทศ ก็ไม่เป็นอันกินอันนอน ในขณะที่เจ้าตัวต้นเรื่องแทบจะไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด

แต่นั่นเป็นเรื่องในอดีต

ที่เธอจะไม่วนเวียนกลับไปมีความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว

ไม่มีทาง!

"ไร้สาระ!"

เธอขยับออกห่าง ใบหน้าสวยเชิดขึ้นอย่างถือดี "เรื่องเก่านมนานคร่ำครึยังเอามารื้อฟื้นพูดอยู่ได้! ตอนนั้นมันเป็นแค่บ๊อบบี้เลิฟ แต่ตอนนี้ปรางไม่ได้เป็นแบบนั้นแหละ เพราะปรางมีคนที่ชอบแล้ว ....และคนนั้นไม่ใช่คุณดินค่ะ"

"โกหก"

หัสดิน สวนกลับ ดวงตาคู่สีนิลเข้มขุ่นมัวลง เมื่อเห็นคนตัวเล็กไม่แสดงอาการอาลัยอาวรณ์เขาเลยแม้แต่นิด ต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา เวลาเขากลับเมืองไทยแล้วมาเจอเธอ

"อย่างเธอเนี่ยนะจะไปชอบใครได้"

จะมีใครหล่อเหลา เท่ห์สมาร์ท ดูดี เท่าเขา

และยัยเด็กะโบโลนี่ก็ชอบเขามาตลอด จะมาเลิกชอบได้ยังไงกัน

"แล้วทำไมจะไม่ได้!"

มะปรางเสียงเข้มขึ้น "ขนาดคุณดินเองก็ยังมีแฟนมาแล้วไม่รู้กี่คน ทำไมปรางจะชอบคนอื่นหรือมีแฟนไม่ได้"

"นี่!"

หัสดิน คำรามต่ำในลำคอ

"อ้อ! แล้วเรื่องที่คุยเมื่อกี้ ปรางไม่ได้อยู่ฝั่งไหนนะคะ แต่ปรางคือส่วนหนึ่งของชุมชน และทำตามความต้องการของคนส่วนใหญ่กับสิ่งที่คุณพัฒน์อยากให้เป็นเท่านั้นค่ะ"

"หมายถึงเธอจะไม่ช่วยฉัน!"

หัสดินไม่แน่ใจว่าตัวเองควรจะโกรธกับเรื่องอะไรดี

ที่เธอจะไม่อยู่ข้างเขา

หรือที่เธอบอกว่าชอบคนอื่นแล้ว

ว่ะ!!! หงุดหงิดโว้ย!

มะปราง กำลังอ้าปากจะเอ่ยต่อ

เต้ ก็เปิดประตูเข้ามา

"คุณดินครับ คุณน้ำอิงมาหาครับ ผมบอกว่าคุณดินอยู่ออฟฟิศด้านหลัง แต่เธอไม่ยอมเดินมา บอกให้คุณดินเดินไปหาที่รถที่จอดอยู่ด้านหน้าครับ"

ใบหน้าหล่อเหลา เรียบนิ่งขึ้น

พร้อมรับครางในลำคอ

"อือ"

"อ้าวปรางก็อยู่ด้วยเหรอ?"

"ใช่จ้ะ"

มะปราง รีบปรับเปลี่ยนสีหน้าให้เป็นปกติอย่างรวดเร็ว "พอดีปรางมาลงบัญชีรายการค่าแผงประจำวัน ส่วนยอดเงินปรางเอาเข้าบัญชีให้เรียบร้อยแล้วและแจ้งคุณพัฒน์แล้วค่ะ ...ปรางไปขายผักต่อก่อนนะคะ"

เอ่ยเสร็จหญิงสาวก็รีบเดินออกจากห้อง และกวาดสายตาไปยังลานจอดรถด้านหน้า เห็น Bentley สีเทาคันหรูจอดอยู่ จึงถอนหายใจออกมา

ก็เป็นซะแบบนี้

เธอจะกล้าพูดว่ายังชอบเขาได้ยังไง

"พี่ทำงานอยู่ในออฟฟิศข้างหลังตลาด ไม่สะดวกเดินไป ถ้าอิงไม่อยากเข้ามาก็กลับไปก่อนแล้วกัน"

ตื้ด!!

หัสดิน กรอกเสียงไปตามสายอย่างหัวเสียก่อนจะกดวางสาย ขณะมองไปที่ลานจอดรถด้านข้าง เห็นยัยแม่ค้าขายผักกำลังลำเลียงของใส่รถ BMW สีดำของลูกชายเจ้าของร้านทองเกียวย้งด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ต่างจากท่าทีที่คุยกับเขาเมื่อสักครู่อย่างสิ้นเชิง

ชิ!!!

ชอบคนอื่นงั้นรึ?

ก็แค่ขายทอง!! จะสักเท่าไหร่กันเชียว! จะสู้ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แบบเขาได้ยังไง

"คุณดินครับ"

"อะไร?"

"ไอ้ปราง ยอมมาอยู่พวกเดียวกับคุณดินไหมครับ?"

เต้ ถามเบาๆ

ไม่แน่ใจว่าเจ้านายรูปหล่อของตน หงุดหงิดใจด้วยเรื่องอะไร ทั้งๆ ที่มีลูกสาวเจ้าสัวมาหาถึงที่

"ไม่"

หัสดิน ตอบห้วนๆ ดวงตาคมเข้มยังไม่ละจากภาพสองคนที่ยืนอ้อยอิ่งอยู่ตรงลานจอดรถด้านข้าง

คุยอยู่นั่นแหละ!!

ไม่ยอมมาขายผักสักที

จะขายผัก หรือจะยืนอ่อยผู้ชายกันแน่

"แล้วคุณดินจะทำยังไงต่อ? แบบนี้ผมว่าแผนที่จะขึ้นค่าเช่าและบีบคนออกจากตลาดคงน่าจะยากแน่นอนครับ หรือว่าเราจะยอมถอยตามที่คุณพัฒน์บอกดีครับ"

เต้ ถามต่อ

ปึก!!!

ขวดน้ำถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง ร่างหนาเหยียดกายลุกขึ้น

ดวงตาคู่สีนิลแข็งกร้าว

เมื่อมองไปด้านหน้า

"ไม่มีทาง ...ฉันจะไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ โครงการ PP Community mall จะต้องเกิดขึ้นในพื้นที่นี้ให้ได้!!"

*********