ตลาดร้อนซ่อนรัก

หนุ่มเนื้อหอม

ตอนที่ 4

หนุ่มเนื้อหอม

"โห! กว่าจะเดินมาถึง รองเท้าของอิงเปื้อนหมดเลยค่ะ!"

เสียงแหลมใสจากร่างอรชรในชุดเดรสสีงาช้างที่เปิดประตูห้องเข้ามา ทำให้ หัสดิน ขมวดคิ้ว

"พี่นึกว่าอิงกลับไปแล้วซะอีก"

"จะกลับได้ยังไงล่ะคะ ก็อิงตั้งใจจะมาหาพี่ดิน ตั้งแต่พี่ดินกลับมาไทยก็ไม่ยอมมาเจออิงสักที ต้องให้อิงดั้นด้นมาถึงนี่ ...อิงไม่ได้อยากมาตลาดแบบนี้สักหน่อยค่ะ"

น้ำอิง เบะปาก

หยิบทิชชู่เปียกในกระเป๋ามาเช็คตามแขนตัวเอง

หัสดิน เลิกคิ้วสูง

"ไม่อยากมา แล้วมาทำไมล่ะครับ?"

น้ำอิง เป็นรุ่นน้องที่เคยเรียนอยู่อเมริกา ไม่ได้สนิทกับเขามาก เพราะเพื่อนสนิทของเขาส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชายมากกว่า

"ก็บอกแล้วไงคะว่าอิงอยากจะมาเจอพี่ดิน"

หล่อนรีบปรับเปลี่ยนสีหน้าอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นท่าทางอีกฝ่าย "ตอนแรกอิงก็นึกว่าพี่ดินจะอยู่ที่ออฟฟิศใหญ่ของพิบูลย์ทรัพย์ซะอีก ไม่นึกว่าจะมาขลุกอยู่ที่ออฟฟิศเล็กๆ เท่ารูหนูในตลาดสดแบบนี้"

ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา

"แล้วออฟฟิศในตลาดที่ไหนเขาจะทำใหญ่โตกันละครับ เปลืองพื้นที่เปล่าๆ" เขาละสายตาจากหน้าจอ notebook หันมามองหล่อน

"ว่าแต่มีธุระอะไรกับพี่? ถึงตามมาที่นี่"

"อิงอยากจะชวนพี่ดินไปดินเนอร์ค่ะ ช่วงนี้โรงแรมเคเอ็มแมริออทริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีเมนูอาหารหลายอย่างน่าทานทั้งนั้นเลย พี่ดินชอบเมนูซีฟู้ดอยู่แล้ว ต้องถูกใจแน่ๆ เลยค่ะ"

"ไม่อะ"

หัสดิน ส่ายหน้า "ในตลาดพี่มีเมนูซีฟู้ดเยอะแยะเลย ราคาไม่แพงด้วย กุ้งแม่น้ำย่างสดใหม่ๆ ถาดละร้อยยี่สิบ ยําวุ้นเส้นทะเลรวมมิตรแค่สามสิบห้าบาทเอง หอยแครงลวกถุงละสี่สิบ หอยแมลงภู่ยี่สิบห้าบาท หรือถ้าจะกินหรูหน่อยก็หอยนางรมสดพร้อมเครื่องเคียงร้านป้าแจ่มริมสุดร้อยห้าสิบบาท เดินกินจนพุงกางทั้งตลาดงบยังไม่ถึงพันเลย สนใจร้านไหนพี่จะสั่งให้"

เขารีบพรีเซ้นต์เมนูเด็ดในตลาดของตัวเองทันที

อะไรกัน!!

อยากจะกินซีฟู้ดสดๆ จะต้องดั้นด้นไปกินในโรงแรมหรูทำไมให้เปลืองตังค์ แถมเวลาจะแกะปูแกะกุ้ง ก็ต้องมีฟอร์มเยอะแยะ สั่งจากในตลาดเขา ทั้งสด ทั้งอร่อย แถมราคาถูกด้วย

โครตจะดี โครตจะคุ้ม!

ว่าแต่...นี่เขามาเห็นข้อดีของตลาดนี้แล้วใช่ไหม?

...ไม่ใช่หรอกน่า!!!

"เอ่อ...พี่ดินคะ?"

น้ำอิง หน้าเจื่อนลง "จะให้อิงมากินของในตลาดแบบนี้ คงจะไม่ได้หรอกนะคะ ไม่รู้ว่าสะอาดหรือเปล่า ถ้ากินไปแล้วท้องเสียไปคงแย่แน่ๆ"

แค่มองไปรอบด้านหล่อนก็รู้สึกคันเนื้อคันตัว ถ้าไม่ติดว่านี่เป็นตลาดของ หัสดิน อย่าหวังว่าหล่อนจะมาเหยียบที่นี่

"ทำไมจะไม่สดล่ะ เห็นมั้ยนั่นร้านปลาสดกุ้งสดก็อยู่ตรงนั้น วัตถุดิบหลายอย่างในตลาดพิบูลย์ทรัพย์ ส่งให้กับร้านอาหารชั้นนำและโรงแรมหรูๆ หลายที่นะ พวกพ่อครัวแม่ครัวและฝ่ายจัดซื้อก็มาจับจ่ายซื้อของที่นี่กันทั้งนั้นแหละ"

หัสดิน เสียงเข้มขึ้น

ถึงแม้เขาจะไม่อยากให้มีตลาดที่นี่

แต่เขาก็ยอมไม่ได้เด็ดขาดที่ใครจะมาพูดถึงตลาดพิบูลย์ทรัพย์ในด้านที่ไม่ดี

เอ...แสดงว่ามันดีใช่ไหมที่มีตลาด?

"ช่างเถอะค่ะ“

น้ำอิงยักไหล่ ไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับเขาต่อแล้ว "เอาเป็นว่าอิงไม่อยากทานที่นี่ละกัน พี่ดินไปทานข้างนอกกับอิงนะคะ อิงมีเรื่องจะคุยด้วย"

หล่อนปรับเปลี่ยนโทนเสียงให้อ่อนลง ทว่าชายหนุ่มก็ส่ายหน้าปฏิเสธอยู่ดี

"พี่ไม่ว่างหรอกครับอิง พี่ต้องเคลียร์งานหลายอย่างทั้งงานตลาด และเรื่องโครงการพิบูลย์ทรัพย์พร็อพเพอร์ตี้อีก วันๆ พี่ยุ่งมากแทบแทบไม่มีเวลาหายใจเลย จนตอนนี้พี่ไม่ได้กลับบ้านต้องกินนอนอยู่ที่นี่ ในห้องพักเล็กๆ หลังตลาดนี่แหละ!"

เขาชี้ไปยังอพาร์ทเม้นท์ห้าชั้น ที่อยู่ด้านหลังเป็นตึกของพิบูลย์ทรัพย์ ซึ่งตอนนี้เขามาพักอาศัยอยู่ที่นี่ในห้องขนาดสามสิบเก้าตารางวา

"พะ..พี่ดิน พักอยู่ที่นี่เหรอคะ?"

น้ำอิง ไม่อยากจะเชื่อ เมื่อมองไปยังตึกที่อยู่ติดกับตลาด

"ใช่"

ชายหนุ่มพยักหน้า "ถ้าพี่ออกไปกับอิง กว่าพี่จะกลับมานอนก็ดึกดื่น พี่ขี้เกียจขับรถ พี่ไม่ไปละกัน ...อิงกลับไปเถอะ!"

.

.

มะปราง มองร่างอรชรของสาวไฮโซที่เดินออกจากออฟฟิศหลังตลาด ไปยังรถหรูที่จอดไว้ด้านข้างก่อนจะขับออกไป

"สวยอะป้า นั่นแฟนคุณดินเหรอ? คุณดินนี่เนื้อหอมเนาะ"

ไอ้อุ่น หลานชายของเธอ เอ่ยถามแม่ของเธอ

"กูจะไปรู้เหรอวะ? แต่ก็น่าจะใช่นั่นแหละ เข้าไปคุยกันนานสองนานขนาดนั้น ดูแล้วก็เหมาะสมกันดีนะ"

อืม ....

เหมาะสมจริงๆ

ทายาทตระกูลพิบูลย์ทรัพย์ กับลูกสาวเจ้าสัวชัย ถึงจะเป็นลูกนอกสมรสก็เถอะ

"ปราง คุณดินบอกให้เข้าไปหาไฟล์ในจอคอมให้หน่อย เมื่อกี้คุณดินเผลอกดลบไป"

เต้ เดินมาบอก ขณะที่เธอกำลังช่วยแม่เก็บร้าน

หัวคิ้วเรียวสวยของหญิงสาวขมวดเข้าหากัน

"อะไรนะพี่เต้!! ลบได้ยังไงไฟล์สำคัญขนาดนั้น ถึงลบมันก็ต้องอยู่ถังขยะ พี่เต้ลองดูที่หน้าจอหรือยัง?"

"ดูแล้วหาไม่เจอ ปรางไปดูให้หน่อยสิ พี่กับไอ้บาสยังซ่อมไฟด้านหน้าตลาดไม่เสร็จเลยกลัวฝนตกมาแล้วจะมีปัญหา"

"ได้ๆ เดี๋ยวปรางไปดูให้จ้ะ"

เธอจำต้องวางมือลง "อุ่นเอ็งช่วยแม่เก็บของด้วยนะ เดี๋ยวพี่เข้าไปดูเอกสารให้คุณดินก่อน"

"คร้าบพี่ปราง"

มะปราง เปิดประตูเข้าไป

"พี่เต้บอกให้ไปเข้ามาดูไฟล์ อะ..."

มือเล็กชะงักค้าง เมื่อเห็นร่างหนาของ หัสดิน นั่งคูดคู้บนพื้นห้อง

"คุณดินเป็นอะไรคะ?"

เธอรีบปราดเข้าไปประคองเขาทันที

พร้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรนใจ

"ฉันหน้ามืดเหมือนจะเป็นลมอะ สงสัยจะทำงานหนักไปหน่อย อือ..."

"ตายจริง!! งั้นพักก่อนค่ะ เดี๋ยวปรางพาไปที่โซฟาค่ะ ระวังนะคะ"

มะปรางโอบร่างเขาเพื่อพาไปยังโซฟาที่อยู่มุมห้อง ใบหน้าสวยโน้มต่ำ จน หัสดิน รับรู้ได้ถึงความนุ่มหยุ่นจากทรวงอกอวบอิ่มของเรือนกายสาวที่เบียดชิดต้นแขนตน

นุ่มโครตๆ

มุมปากหยักของชายหนุ่มยกโค้งขึ้นอย่างมีเลศนัย

"ครับ"

********