ตลาดร้อนซ่อนรัก

เป็นแฟนฉันมั้ย?

ตอนที่ 6

เป็นแฟนฉันมั้ย?

"อื้อ....."

เสียงของเธอหลุดหายไปในลำคอ เมื่อเขาบดเคล้าจูบเนิบนาบ เพียงเธอเผยอริมฝีปากออก ลิ้นสากร้อนก็แทรกซอนเข้ามาในโพรงปากนุ่มของเธออย่างรวดเร็ว

มะปราง พยายามต่อต้านการรุกรานของเขาด้วยความตระหนกตกใจ แต่ลิ้นสากร้อนก็ดูดรัดรึงปลายลิ้นของเธอให้คล้อยตามและเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสแสนเร่าร้อนที่แปลกใหม่ของเขา

มือเล็กขยุ้มแขนเสื้อเขาไว้แน่น

"อืม"

หัสดิน คำรามต่ำในลำคอ เมื่อเธอจูบตอบเขา นั่นทำให้เขาบดจูบเธออย่างหนักหน่วงรุนแรงยิ่งขึ้นกว่าเดิม

ไม่นึกว่า ยัยแม่ค้าขายผักจะหวานหอมละมุนได้ขนาดนี้

"คุณดิน อื้อ"

เธอครางเรียกชื่อเขา พร้อมแอ่นร่างเข้าเบียดชิดกับแผงอกกว้าง รับรู้ได้ถึงความแข็งร้อนที่เสียดสีอยู่กับกึ่งกลางกายภายใต้อาภรณ์ที่ขวางกั้น ความวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

หัสดิน ผละริมฝีปากออก พรมไล้จูบตามลำคอระหง ก่อนจะหยุดที่ใบหูขาว ขบเม้มผิวอ่อนบริเวณนั้น

พร้อมกระซิบเสียงแหบพร่า

"ว่าไง? มาเป็นแฟนฉันมั้ย?"

"...."

เธอนิ่งเงียบ ด้วยรู้สึกเหมือนอารมณ์ของตัวเองเริ่มกระเจิดกระเจิงไปไกล เหมือนความร้อนจากกายเขากำลังแผดเผาไหม้ตัวเธออยู่

"ปราง"

"อ๊ะ"

ร่างสาวสะดุ้งโหยง เมื่ออุ้งมือหนาบีบเคล้นเต้าทรวงอวบอิ่ม เธอกำลังจะอ้าปากจะปรามเขา แต่ริมฝีปากของเธอถูกปิดด้วยริมฝีปากหยักของเขาอีกครั้ง

ความซ่านสยิวแผ่ไปทั่วร่าง

ท้องน้อยของเธอเริ่มหดเกร็ง

เขาจูบเก่ง จนเหมือนจะดูดกลืนลมหายใจของเธอไปด้วย

มะปรางรู้สึกเหมือนลมหายใจของตัวเองเริ่มจะขาดห้วง

บั้นท้ายงามงอนขยับให้เสียดสีกับตัวตนที่โป่งพองของเขา

"อื้อออ"

เธอครางเสียงหวาน เมื่อเขาละริมฝีปากไล้ดูดบริเวณเนินอก มือหนาสอดเข้าสาบเสื้อเลื่อนไปด้านหลังปลดตะขอบราเซียร์ของเธอออกอย่างช่ำชอง ก่อนจะเอื้อมมาคลึงเคล้นเต้าทรวงอวบอิ่มไว้เต็มอุ้งมือ

นุ่มโครตๆ

ดีกว่าที่เขาคิดไว้

"พี่ปรางเสร็จรึยัง? ป้าแก้วให้มาถาม"

เสียง ไอ้อุ่น หลานชายของเธอดังขึ้นจากด้านนอก นั่นทำให้ทุกอย่างชะงักลงและดึงสติของ มะปราง ที่กำลังเตลิดเปิดเปิงให้กลับคืนมา

พลั่ก!!

เธอผลักร่างเขาออกห่างอย่างแรง ก่อนจะรีบเหยียดกายลุกขึ้น พร้อมดึงเสื้อตัวเองลงแล้วเดินไปเปิดประตู

ไอ้อุ่น กับ เต้ ยืนอยู่หน้าประตู

"อ้าวปราง? ยังอยู่เหรอ? เรียบร้อยมั้ย?"

"เรียบร้อยค่ะ ไฟล์อยู่หน้าจอ"

มะปราง พยายามปรับเปลี่ยนสีหน้าและน้ำเสียงให้เป็นปกติ "พี่เสร็จแล้วอุ่น เก็บของที่ร้านหมดแล้วใช่มั้ย? งั้นกลับกันเถอะ แม่จะได้ไปนอนพัก"

"ครับพี่ปราง"

.

.

ดวงตาคู่สีนิลเข้มหรี่แคบลง เมื่อมองสองร่างที่เดินห่างออกไป ปลายลิ้นสากแลบออกมาละเลียดเลียความหอมหวานที่ติดอยู่บริเวณริมฝีปากตน

"เป็นไงบ้างครับคุณดิน?"

"ไม่เป็นไง?"

หัสดิน ตอบห้วนๆ สลัดศีรษะไปมา ขับไล่ความงุ่นง่านก่อนหน้าให้จางหายไป แต่เหมือนยิ่งพยายามก็จะยิ่งปะทุขึ้นยิ่งกว่าเดิม

"ไม่เป็นไรคือแผนคุณดินเรียบร้อยใช่ไหมครับ? ผมก็ว่าแล้ว ลองหยอดคำหวานหน่อย ไอ้ปรางมันก็พร้อมจะโอนอ่อนตามอยู่แล้ว ก็มันชอบคุณดินขนาดนั้น"

"อือ"

"แต่ผมว่าอย่าไปให้ความหวังมันเยอะดีกว่าครับ ยังไงไอ้ปรางมันก็เป็นคนดี เรียนหนังสือก็เก่งและตั้งใจทำมาหากิน ช่วยป้าแก้วแม่มันขายผักอยู่ทุกวัน เอาแค่ไหว้วานให้มันช่วยคุยกับคนในตลาดให้ก็น่าจะพอแล้วนะครับ"

เต้ เอ่ยอย่างกังวล

อย่างไง ตนก็เอ็นดูมะปรางเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก

ถึงจะเห็นด้วยกับแผนการนี้ของผู้เป็นนาย แต่ก็อดที่จะสงสารเด็กสาวไม่ได้

"ก็ไม่ได้ให้ความหวังอะไรนี่ ฉันไม่ได้บอกซะหน่อยว่าฉันชอบยัยเด็กนั่น!"

หัสดิน ยักไหล่ "ก็แค่...."

แค่บอกว่า ถ้าชอบก็มาเป็นแฟนกัน

ความจริงประโยคนี้ไม่ได้อยู่ในแผนการของเขาด้วยซ้ำ

ด้วยไม่เคยคิดว่าจะต้องมาเป็นแฟนกับยัยแม่ค้าขายผัก

แต่....

เขาชอบ ที่ได้จูบเธอเมื่อสักครู่นี้

"งั้นก็ดีแล้วครับคุณดิน ผมว่าให้เวลาไอ้ปรางมันหน่อย เห็นมันยังงั้นก็เถอะ แต่มันก็เป็นคนที่มีจิตใจดีมากเลยนะครับ ถ้าคุณดินคุยกับมันด้วยเหตุและผล ยังไงมันก็ต้องยอมช่วยคุณดินอยู่แล้วแน่นอน"

"ให้เวลางั้นเหรอ?"

"ครับ ก็ถ้าคุณดินไม่ได้ชอบไอ้ปราง ก็ไม่ต้องใช้วิธีการที่ผมบอกก็ได้ ผมก็แค่แซวเล่นๆ ไปอย่างนั้นแหละครับ นอกจากว่าคุณดินจะชอบปรางจริงๆ"

เต้ รีบเอ่ยบอก

หัสดิน รีบโบกมือห้าม ก่อนที่ไอ้ลูกน้องตัวดีจะพูดมากไปกว่านี้

"ไม่ๆ บอกแล้วไง! ว่าฉันไม่ได้ชอบยัยนั่น! และไม่มีทางจะชอบ"

จะชอบไปได้ไง เจอหน้ากันทีไร ก็เขม่นกันตลอด

"งั้นก็ดีแล้วครับ"

เสียงสนทนาของทั้งคู่ที่ดังออกมาจากออฟฟิศเล็กๆ ด้านหลังตลาด มีร่างบางของใครคนหนึ่งยืนฟังอยู่

สองมือของ มะปราง กำเข้าหากันแน่น ด้วยเธอได้ยินทุกถ้อยคำอย่างชัดเจน เพราะทั้งคู่เปิดประตูแง้มไว้ ด้วยเป็นเวลาใกล้จะกลับและปิดแอร์แล้ว

ส่วนเธอเมื่อเดินไปถึงร้าน

จึงทราบว่าตัวเองลืมทั๊มไดรส์และนึกได้ว่าเสียบคาไว้กับพีซีในออฟฟิศ จึงเดินกลับมาอีกครั้ง และได้ยินทุกประโยคที่ลูกชายเจ้าของตลาดและพี่เต้ พูดถึงเธอ

หัวใจของเธอเหมือนถูกกระชากอย่างแรง ก่อนจะโดนกระทืบซ้ำจนจมลงไปดินกับคำพูดของผู้ชายที่เพิ่งจะสร้างความวาบหวามให้เธอ และกระซิบถ้อยคำหวานด้วยการขอเธอเป็นแฟนเมื่อสักครู่นี้

แน่นอนเธอเคลิบเคลิ้มและโอนอ่อนไปกับสัมผัสของเขา จนเผลอนึกว่าสิ่งที่เขาพูดมาเป็นคำพูดที่ออกมาจากความรู้สึกของเขาจริงๆ

ทั้งที่ทุกอย่าง....

เป็นเรื่องโกหกทั้งเพ

"ฉันไม่มีทางชอบยัยนั่น!"

ได้!! เมื่อเขาเสแสร้งกับเธอได้ขนาดนี้! ต่อไปก็อย่าหวังว่าจะได้รับความจริงใจจากเธออีกต่อไป

เจ้าของตลาดเจ้าเล่ห์!

พอกันที!!!

***********