Chapter Eighteen
1035 Words
NOW I’m trapped by my own family…
Bilang ang bawat kilos ko at kahit isang pagkakamali ay hindi ko pwedeng gawin dahil nakasalalay ang buhay ni mommy. We end up doing things against our will, ang gusto lang naman ay mamuhay kami ng maayos.
“No one stands above the law. We are committed to ensuring justice is upheld and that the law is applied fairly and consistently, no matter who is involved.”
Pilit na napatango na lang ako sa sinabi ng General na bumisita sa amin. Ginala ko ng tingin ang paligid ko, everyone is looking at me as if one wrong word from me and they wouldn’t hesitate to hurt my mother.
“Tiyakin na ang biktima ay agad na makakatanggap ng medical at sikolohikal na tulong..” Sabi ng general at binalingan pa si tito Ares.” .. document every detail carefully.”
“Understood, General. All details will be recorded accurately.” Sagot ni tito Ares. Halos mawalan ako ng pag-asa nang umalis na ang general. I am waiting for Evander’s presence, pero sa palagay ko ay malabo pa iyon dahil sa ginawa ko. Nadawit ang malaking pangalan nila sa kasong kidnapping sakin. I’m forced to speak lies against the Castellinos.
“Edi wala pala tayong problema kung sa una pa lang sumusunod kana sakin?” Grandpa laughed in a way that sent chills, like a demon. Nakita ko pa kung paano niya isubo ang malaking karne. Ang iba pa doon ay tumalsik sa bibig niya na halos mandiri ako.
“Maganda talaga magpalaki ng anak si ate.” Nakangising sabi ni Auntie Nessa. Sila Sarah at Lany naman ay abala sa cellphone, habang si auntie Linda ay tahimik na kumakain. They are crazy…
Mga baliw…baliw….baliw!
“Tignan natin kung hindi mabahag buntot ng Evander na ‘yan. Malakas pa ang loob niya na pumunta mag-isa dito ha? Ha ha!”
Pinilit kong lunukin ang pagkain ko.
“Are you done?” Baling sakin ni Reno na pinupunasan ang bibig gamit ang tissue. Tumayo siya at tinignan ako.
“Come with me! Ikaw din Nessa.” Nakangising sabi niya na dinampot pa ang remote. Napalunok ako at tumingin kina auntie.
“Dalian mo na?” Nakataas pa ang kilay na sabi ni Lany. Ngumisi naman si Sarah sakin, hindi ko pinahalata ang panginginig ng katawan ko. Palihim kong kinuyom ang kamao ko at sumunod sa matanda.
“Don’t make a move against me.” Sabi niya pa habang paakyat kami ng hagdan, nasa harap ko naman ang dalawang kamay ko at magkasiklop. Nang balingan ko si auntie Nessa ay nakatutok sa likuran ko ang baril. Hindi ako nagpahalatang natakot sakanya, walang emosyon na sumunod lang ako sa itaas. Crying won’t help my situation right now, I need to find a way for Mom and me to escape. Even the gun and death can’t stop me.
“Come, come.” Sabi pa ni lolo papasok sa master bedroom. Napakurap ako nang makita ko si lola sa wooden chair. No…It’s a coprse wax, nakatutok ang direksyon niya samin. Napuno ng kaba ang dibdib ko nang isara ni lolo ang pinto sa likod. Si Nessa naman ay naiwan sa labas ng kwarto.
“Well..matagal ko ng hinintay ‘to alam mo ba ‘yon iha?” Sambit ni Reno at binuksan ang malaking tv.
“Hah!” My chest tightened when that explicit clip appeared on the screen. Napuno ang buong kwarto ng ingay na iyon.
“Eyes on the screen!”
I almost fell over as his scream pierced every corner of the room. Kuyom ang kamao na bumaling ako sa screen kasabay ng luhang hindi ko mapigilan.
“Don’t you remember when I used to bring you here?” Bulong niya habang pinapalibutan ako ng tingin.
“…when I used to show you on the screen how to kiss?”
Nanginig at nandiri ako sa mga sinabi niya, I’d rather die than let him touch me again!
“Well of course hindi mo maalala kasi bata kapa non. Pati ang pakialamera mong ama na mukhang alam ang ginagawa ko ay pinipigilan ako. Isama mo din ang baliw mong uncle Miller na inaagawan ako.” Nakatawang sambit niya pa.
“How can you do something like this to your own flesh and blood?” Nandidiring tanong ko sakanya. Tumawa siya ng malakas sa sinabi ko, halos tumalsik pa ang laway niya.
“Sa tingin mo kayo pa lang ang kauna-unahang naging pamilya ko? I didn’t have just one… I had two or maybe even three families Peony. Alam mo kung nasaan ang mga pamilyang ‘yon?” Tinaas niya ang kamay at may tinuro.
“…nandoon lahat sa bunker. Ni isa ay walang nakatakas sa kamay ko, ang mga hindi sumunod? Nandoon nililibing ko ng buhay. Ikaw lang at ang magulang mo!” Turo niya sakin.
“Ang hinayaan kong makatakas sakin, sa tingin mo ba ay hindi ko alam kung saan kayo? HInaayan ko lang kayo, nakita ko ang mga pagbabago mo.” Nakangising tinignan niya ang katawan ko na halos magpangatog sa tuhod ko sa sobrang takot, I don’t want to give him the satisfaction of seeing me scared.
“A-anong balak mo samin ni mommy?” Matigas na sabi ko sakanya.
“Balak? Hindi ako nagmamadali Peony, saka isa pa ay mapapadalas ang inspection ng mga polisya dito kaya hindi muna kita gagalawin. But before that..” Biglang tumalim ang tingin niya sakin, tinuro niya ang banyo na naka-silhoutte.
“Go inside and take off your clothes.” Utos niya, napalunok ako. ‘Evander…’
“Now!”
Sinalubong ko ang matalim na tingin niya.
“Mas pipiliin ko pa mamatay kaysa---
Tinaas niya ang remote na nagpahina ng tapang ko.
“Do what I say or else..”
Sunod sunod ang luhang pumatak sakin habang papunta sa banyo. Nilock ko ang loob non at tumingin sa labas ng silhouette walls. Nakita kong umupo siya sa labas habang pinapanood ako. Pinakita niya pang muli ang remote sakin. I was terrified, hurt, and utterly powerless as I began to undress.
“Tanggalin mo lahat!” Sigaw niya sa labas habang nanonood sakin, napahikbi ako at nakayukong tinanggal lahat ng suot ko...
- Writer
