Chapter Seven
1249 Words
“WHAT the hell are you doing here?!”
Hindi ko alam kung ano ba ang kasalanan ko sa past life ko para maging ganito kapeste ang bawat araw ko. Nakita ko si Evander na komportableng nakahiga sa kama habang nag-c-cellphone. Nagtungo ako sa bedside table at binuksan ang lampshade.
“I said what are you doi---“ Nanlaki ang mga mata ko ng makita kong cellphone ko pala ang pinapakialaman niya! Mabilis kong hinablot iyon mula sa kamay niya.
“At anong karapatan mo mangialam ng gamit ko?!” Dang! I swear I can’t stand this man anymore!
“Who’s Alfred?” Bagkus ay sabi niya. I took a deep breath, I need to calm down lalo pa at wala ako ngayon sa teritoryo namin.
“Umalis ka dito please lang..”
Napalabi lang siya sa sinabi ko at hinila pa ang kumot.
“And why would I leave my room?”
Natigilan ako. ‘’Kwarto mo?”
“Uhuh..” Tango niya pa. Huwag naman sabihing nagkamali yung katulong nila? Hindi na lang ako umimik at pairap na nagtungo sa pinto. Lalabas na sana ako pero pagpihit ko ng doorknob ay nakalock naman ang pinto. Binalingan ko si Evander na nakadapa na sa kama.
“Ikaw ba ang naglock ng pinto?”
Tinaas niya pa ang kamay at nakita ko ang napakaraming susi.
“Go find the key if you want.”
Nagdadabog na kinuha ko ang mga susing iyon, binuksan ko isa-isa iyon pero mukhang aabutin pa ako hanggang umaga kakahanap ng susi! It looks like the lock is a double-cylinder deadbolt. Matalim na binalingan ko si Evander.
“Damn you! Gusto mo bang sumigaw ako ha?” Warning ko sakanya, umayos naman siya ng higa paharap sakin.
“Sumigaw ka kung may makarinig sayo.” Nakakalokong sabi niya pa. Nagpantay ang labi ko.
"Tell me the truth, what exactly do you want from me?"
Naramdaman kong tumiim ang tingin niya sakin.
“Everything Peony... I want to know everything about you.” His deep gaze is filled with desired and curiosity at the same time. Naghalukipkip ako sa harap niya.
“Okay ano ba gusto mong malaman sakin para tantanan mo na ako?”
"You haven’t changed at all, you still get annoyed when people ask you a questions." Na parang kilala niya ako, kumunot ang noo ko sa sinabi niya.
“Bakit kung kausapin mo ako parang kilala mo ako?”
Nagkibit balikat lang siya at tinapik ang kama sa tabi niya.
“Come here let’s talk, hindi ba ay tinatanong mo ako kung ano ang gusto kong malaman tungkol sayo?”
Tinaasan ko siya ng kilay. “Sabihin mo na sakin ngayon na.”
His expression darkens, before I could react, he grabbed my wrist and pulled me onto the bed.
“A-ano baa!” Pinilt kong tomayo ngunit masyado siyang malaki kumpara sa akin.
"Looks like being this close helps you understand what I need, Peony." His body covering me completely while his other hands holding my wrist above my head as he straddling my hips. Pakiramdam ko ay nasa masikip akong lugar at hindi makaalis-alis.
“W-why are you doing this to me?” Nag-init ang sulok ng mata ko. Nakita kong may kakaibang kumislap sa mata niya habang nakatingin sakin.
“Gusto kong tumingin ka uli sa akin kagaya noon..” Usal niya, napamulagat ako ng sakupin niya ang labi ko. I have so many questions running through my head. First, who is he exactly. Second, what exactly does he want from me?
“S-stop it..” Pinilit kong iniwas ang mukha ko sakanya, but his fingers brushing my bottom lip between the kisses.
“Peony... why are you doing this to me after everything you taught me?" He claims my lips again despite me pushing him away. Mas lalo akong naguluhan sa sinabi niya, kinalkal ko sa isip ko kung nakilala ko na ba siya noon or what? Dahil kahit anong pag-alala ko hindi siya naging parte ng childhood ko.
‘What the heck..’
Nataranta ako dahil natagpuan ko ang sarili kong tumugon sa halik niya. What am I doing?! Iniisip ko lang kung naging kasama ba siya sa nakaraan ko pero bakit tumutugon ako sa halik niya? This is wrong!
“That’s it..that’s it Peony..” His breath warm on my mouth. His tongue invades my mouth without hesitation. Bahagya ding lumuwag ang pagkakahawak niya sa mga kamay ko.
No...no this is wrong!
But why does it feel like I’m drowning in my feelings right now? Muling dumiin ang halik niya sakin kasabay ng isang kamay niya na humahaplos sa bewang ko. Kahit pa sinisigaw ng utak ko na pigilan siya ay kusa namang bumibigay ang katawan ko para tumugon sakanya.
“Do you still want my tongue inside that pretty mouth hmm...?” He pauses for breath for a brief second.
“N-noo..” Pero mukhang walang lakas ang pagkakasabi ko, he smirks at me. Muli ay bumaba ang labi niya, naramdaman ko ang dila niya sa loob ng bibig ko.
“Hmm..” He moan as he dug his fingers into my skin. Ramdam ko ang pangigigil niya sa pagkakahawak sakin. Pinilit ko pang hilahin ang natitirang katinuan sa utak ko. Kinagat ko ang labi niya.
“No!” At isang tulak ang ginawa ko.
“Aww!” Nakangiwing napalayo siya sakin habang sapo ang bibig, I could taste the blood in my mouth. Pinunasan ko iyon.
“Just f*****g leave me alone!” Mabilis akong tumakbo sa malaking bintana at sumampa.
“Subukan mong lumapit! Mas gugustuhin ko pang mabalian ako kaysa makasama ka dito!” Banta ko sakanya. Hindi ko naman gaanong maaninag ang expression niya, basta nakita ko lang siyang nakatayo sa loob ng kwarto. Ilang sandaling katahimikan ang narinig ko bago siya nagsalita.
“You think escaping from me will be that easy?” May warning sa tinig niya, nakita kong tumalikod siya at kinuha ang susi saka tumalikod. Bahagya akong nakahinga ng maluwag nang mawala na siya sa paningin ko. Bumaba ako at mabilis na nilock ang pinto. Nanghihinang sumampa ako sa kama at niyakap ang sarili ko.
This is so not good, not good. Paano ko magawang tumugon sakanya? Humiga ako at pumikit, pinipilit kong hanapin siya sa isip ko kung nakilala ko na ba sya noon pero wala talaga akong maalala. Why is it so hard for them to tell me the truth?
Naging mahirap na para sa akin ang magtiwala dahil sa mga previous relationship ko. Kahit ilan na ang naging relasyon ko ay walang kahit na isa sakanila ang na-ikama ako. Hindi ko alam kung bakit sa tuwing pinagkakatiwalaan ko na sila ay bigla naman nila iyong sisirain. I guess I’m still lucky, I catch them every time they cheat on me with another woman. Mula ngayon ay sisikapin kong lumayo kahit sulyap lang mula sa lalaking iyon. Alam ko naman kung saan papunta ang mga ‘to kapag nagpatuloy pa siya. My body has already betrayed me that’s why I have to stay away from him..
Sa pag-iisip ko ay hindi ko napansing nakatulog na pala ako.
“Peony..peony.”
Isang halik ang gumising ng diwa ko. Pinilit kong imulat ang mata ko ngunit pakiramdam ko ay nahihilo ako. Naaninag ko ang bulto sa ibabaw ng katawan ko habang panay ang haplos sa buhok ko. Ramdam ko ang labi niya na sa pisngi ko na bumaba mula sa pagitan ng leeg ko
“You’re mine Peony...mine..’’
- Writer
