Korkut, Ruken’i avutmak istiyordu ama Selat meselesi açığa kavuşmadığı için bir şeye odaklanacak durumda değildi.
Diğerleri ile birlikte bahçedeki masaya ilerlerken karısına “Sen içeri Tavşan,” dedi.
Ruken, gitmek istemese de diğerlerinin karısının dışarı bile çıkmadığını görünce gönülsüzce kocasının dediğini kabullenmek zorunda kaldı.
“Tamam Korkut,” diyerek adamın koluna son kez dokunup eve gitti. Kapıdan girip kapıyı ardından kapatmadan önce kocasına son bir bakış attı. Sert adımlarla masaya ilerlediğini görünce elini göğsüne bastırıp derin, sesli bir nefes aldı.
“Allah’ım sen kocamı koru,” diye mırıldandı.
Arkasından “Amin yenge!” diyen sesi duyunca yerinde sıçradı. Elini damağına götürürken arkasını döndü. Parmağını ağzından çekerken “Karaca! Ödümü kopardın kızım!” diye çıkıştı.
