Ozan, Katre’nin saçlarını okşamaya devam ederek kızın uyumasını bekliyordu. Katre de uyursa kocası koşa koşa gidip adamlara sıkmaya gidecek diye ağlaya ağlaya yatıyor, elini sıkı sıkıya tutmuş, gitmesin diye yalvarıp duruyordu.
Ozan, karısının ağlamasına dayanamayıp sonunda ayakkabılarını çıkartıp kızın yanına uzandı.
“Yavrum, ağlama artık!” dedi.
Katre, “Gideceksin, gidip kendini öldürteceksin! Sonra bebeklerimizle ortada kalacağım! Ağlarım tabi!” dedi. Kocasının elini kapıp üzerindeki bereleri öperek “Ozan gitme ne olur!” diye yalvarmaya başladı.
Ozan, sinirden simsiyah kesmiş gözlerini ellerinde gezen dudaklara sabitleyip bir süre sabırla bekledi. Katre onun kaskatı yüzünü, bedenini gördükçe daha çok ağlayınca “Katre!” diye kükredi. “Kes artık ağlamayı!”
Katre, dudağını büküp titr
