Kadir
Karşımdaki iki köylüye bakıyordum. Resmen bizimle dalga geçiyorlardı. Kazı yapmaya gelmişlerdi. Ellerinde kazma kürek. Gece vakti bir şeyler sallamaya çalışıyorlardı. Elinde birşeyler yoktu. Tutanak tutup gönderdim.
Şermin arayıp duruyordu. Israrla açmadım. Mesaj atmıştı. Seni evde bekliyorum diye. Uğraşacak halim yoktu. Yine de gitmeye karar verdim.
Korumaları ve şoförü gönderdim. Arabayı ben almıştım. Eve doğru sürüyordum. Aklıma Şirin gelmişti. Elbisenin içinde o kadar ateşli duruyordu ki. Sadece bir an ikimiz yalnız kalsaydık neler olacağını düşünmüştüm. Aptal kız, insanlar ona bakıp ayıplarken onu bile fark etmemişti. O kadar aklı havadaydı ki neyi nasıl anladığını bir türlü idrak edemiyordum. Bizim A dediğimizi o Z diyebiliyordu. Onun için olayın başı ve sonunun ne olduğunu
