Şirin
Delilik mi?
Benim damarlarımdan akan su gibi…
Bazen kahkahaya karışıyor, bazen gözyaşına.
Bir gün duvarlarla konuşuyorum, ertesi gün aynadaki kadına düşman oluyorum.
İnsanların bana “çıldırmışsın” demesi hiç umurumda değil. Çünkü onlar kuralların, görgülerin, adabın içinde tutsak. Ben zincirlerimi çoktan kırdım.
Delilik bana özgürlük gibi geliyor.
Normal olmaya çalıştığım her gün ruhum daracık bir kafese hapsediliyor.
Ama delirdiğimde…
Ah işte o zaman!
Kendi şarkımı söylüyorum, kendi rüzgarımla savruluyorum.
Belki de en akıllı olan benim.
Çünkü deliliğin içindeki hakikati görebiliyorum.
İstediğim elbise, istediğim şekilde gelmiştim. Beni hafif bir kadın olarak gösterip rezil etmek istiyordu. Ben ona kimin hafif olduğunu gösterecektim. Annem benim kırmızı çizgim. Ona bula
