Şirin
Konuşacak gücüm yoktu artık. Dudaklarımda yarım kalmış sözler vardı ama hepsi boğazımda düğümlendi. Yüzbaşı’nın sesi, emirleri, sertliği… Hepsi arka planda bir uğultuya dönmüştü. Benim dünyamda ise sadece dokunuş vardı.
Zevke teslim olmak istiyordum. Kendimi onun kollarında kaybetmek… O an, başka hiçbir şeyin önemi yoktu. Ne geçmiş, ne geleceğim, ne de başkalarının gölgesi. Bütün yüklerim, bütün öfkelerim, bütün telaşım eriyip gidiyordu.
Evet, seviyordum. Seksin çıplak gerçeğini, o anı yaşamanın sarhoşluğunu seviyordum. Ten uyumu varsa, başka bir şeye ihtiyaç yoktu. Yüzbaşı ile aramızda öyle bir ateş vardı ki, kelimeler gereksizdi. Ama o hâlâ konuşuyordu, hâlâ bana kurallarını anlatmaya çalışıyordu.
İçimden gülmek geldi. “Kes artık,” demek istedim ama sesim çıkmadı. Belki de çık
