Kadir
Kaçmaya çalıştı.
Şu küçücük kadın, bana meydan okudu. Aptal.
Uykudan sıçrayıp kalktığımda ilk yaptığım şey ayağındaki bilekliği kontrol etmek oldu. Henüz patlatmamıştı ama açmaya çalıştığını gördüm. Çenemi sıktım. Demek ki benim sabrımı sınayacak. Demek ki sözümü dinlemeyecek. İçinde sadece takip cihazı vardı. Patlacağını sanıyordu
Askerlerin yanına indiğinde gördüm onu. Çırpınan bir kuş gibi sağa sola bakıyordu. Zavallı. Kaçacak yer yoktu, bunu anlayamayacak kadar kördü. Yanına vardığımda gözlerinde korkuyla beraber inat vardı. Tam da beni delirten şey.
Kolundan yakaladım. Titriyordu ama konuşuyordu da… Durmadan.
- Ben… ben kaçmadım, yani ben koşmadım, yani…
- Sus dedim dişlerimi sıkarak.
O an sustu. İyi yaptı. Çünkü bir kelime daha etse kendimi tutamazdım.
Arabaya bindird
