Kadir:
Bu kız tam bir bela. Hem ağzından çıkan her şey şımarıklık, hem de bir bakışta insanın aklını alıyor. Daha odanın kapısından girerken bile nefesimi bastırmak zorunda kaldım. Dokunmayacaksın dedi bana. Kendi şartını koydu. Ben de kaçmayacaksın dedim. Çünkü kaçacak. Kaçmasa gözlerindeki telaş ne o zaman?
Televizyonu açtım. Kumandayı elimde tutarken gözüm ister istemez ona kaydı. İnce belini, koltuğa oturuşunu… Bir asker disipliniyle yüzümü taş yaptım ama içim yanıyor.
- Seç bakalım, hangi filmi istiyorsun? dedim. Sesim buyurgandı, alay yoktu. Benim işim ciddiyet.
Şirin hemen koltuğu değiştirdi, benim yanıma değil, en uzak köşeye. O kadar aceleyle geçti ki ayağı sehpaya takılacak sandım. Yine de gülmedim. Ben gülmem. Sadece dudaklarımın kenarında hafif bir kasılma oldu. Bu kız ban
