CHAPTER 47

1680 Words

ISABELLE POV Alam na ni Tyzon na buhay ako? Dapat ba akong maging masaya o masaktan dahil alam na pala niya, nagagawa parin niyang magpaksaya sa mga babae? Akala ko ay ayos na. Akala ko kaya ko na ulit siyang harapin ngunit hindi pala. Sa huling segundo ng dwelo, siguro nga ay nakaplano na ang lahat kaya hindi ko manlang nabakas sakaniya ang masaktan hanggang sa huli kong hininga. “Huwag kayong mag-alala, ayos lang” Ngumiti ako ng tipid upang hindi sila makahalata. Dumating na rin sina Elijah na kasunod ko lang din kaya umayos ako ng sarili. Mas mabuti pang kami na lang nila Katherine ang makaalam sa mga nangyari. Pumunta na ako ng kwarto hanggang sa dalawin ng antok.   KATHERINE POV Ang muling pagdanak ng dugo ay hindi parin nagtatapos sapagkat nalalapit na ang nakatakdang oras

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD