ร่างสูงโปร่งทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้บุหนังสัตว์ชั้นดี ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา สัมผัสของหญิงสาวทำให้อามันด์อดรู้สึกวูบวาบในใจไม่ได้
แชนเดอเรียปลายโค้งมนสวยสาดแสงอาบระยับส่องให้เสี้ยวใบหน้าของอามันด์เวลานี้งดงามกว่าเดิม ชายหนุ่มถอดแว่นสายตาออก
เขาหลับตาลงสักกพักเพื่อพักสายตา ชายหนุ่มหลับตาลงไปได้สักพักใหญ่...ภาพในหัวของชายหนุ่ม คือการเฝ้าฝันถึงสตรีคนรักมาตลอดเวลา
“คุณอามันด์” เสียงหนึ่งเอ่ยปลุกชายหนุ่มดังขึ้นข้างหูของอามันด์ เลอมัวร์ ทายาทเจ้าของโรงละครพันล้าน
“อรระวิน” อามันด์กล่าวคล้ายละเมอ
“ผมเองครับ” ชายแก่เอ่ยตอบด้วยสำเนียงคุ้นเคย
“อ้อ ผมนึกว่าใคร” อามันด์ เลอมัวร์ เปิดเปลือกตาขึ้น ชายหนุ่มเอ่ยตอบเขาเป็นภาษาฝรั่งเศสในสภาพที่ยังนั่งเอกเขนกอยู่
“มีอะไรหรือครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถามพ่อบ้านประจำตัวของบิดาเขา
“นายท่านให้เรียกหา” ชายแก่เอ่ยตอบอย่างแผ่วเบา
“เดี๋ยวผมไป” อามันด์กล่าวพลางผุดลุกขึ
