✒...Sürekli ağlamaktan şikayet etmeyin, ağlayamamak daha kötü oluyor. Araflarda kalıyorsun, karman çorman oluyorsun, soru işaretlerinde boğuluyorsun.. Kim kimin, neyin kimin bilmiyorsun.. Boğulacak gibi hissediyorsun. Bir düğüm dolanıyor kursağına, ha çözüldü ha çözülecek, olmuyor, çözülmüyor. Oysa etrafa gülümsüyorsun. Kalbin buz tutmuş gibi, ama herkes yumuşak bir kalbin var sanıyor. Çünkü kimse içindeki gürültüleri duymuyor. Bir sen bir de Allah. Hilal, çalışma masasının başında oturmuş elindeki kalemi çeviriyor, önündeki boş kâğıda bakıyordu. Odasının kapısı açılıp içeriye koşar adımlarla minik kız girdi. Teyzesinin kızı Semaydı. "Hilal abla napıyorsun?" deyip meraklı gözlerle kızın masasına göz gezdirdi. Oysa ki zaten aşinaydı bu masaya. "Resim çiziyorum canım." dedi Hilal ve çok b

