Aria Point of View
Tahimik kaming naka upo lamang dito sa sala naming. Isa sa amin ay walang kayang mag salita. Nubos na ang luha ko umalis si Itay pagkatapos siyang paghahampasin ni Inay. Pinagbantaan niya itong huwag ng babalik. Noon ko lang nakita si Inay na nasaktan gusto kong yakapin siya pero hindi ko magawa.
“Papayagan na kita!” basag ni Inay sa katahimikan na bumabalot sa amin.
“Ano po?” halos walang boses kong tanong.
“ Kunin mo na ang scholarship mo at umalis ka na dito!” hindi ko alam kung matutuwa ako sa mga sinabi ni Inay.
“Pinapalayas nyo na din po ba ako?” hindi ko alam ang iniisip ni Inay hindi niya ako tinanong kung ano ba ang nangyari.
“Hindi ko gustong hadlangan ang mga pangarap mo” nilapitan ko siya at niyakap hindi naman siya nagpumiglas ramdam ko
