Chapter 3
1148 Words
Eouwen's POV
Ramdam ko ang mga kamay kong masakit paggising ko ng umaga. *Ikaw ba naman kasi ang magtipa ng napakarami.*
"Are you okay?" Alalang tanong ni mama pagdating ko sa hapagkainan.
"I'm fine, mom. It's just..... I'm still sleepy." Palusot ko.
Ayokong sabihin na napagod ako sa trabaho dahil talagang sasabihin na naman nila na mag-resign na ako.
Kinuha ko na lang ang hotdog saka kinain para maiwasan ang mga tanong nila.
"Don't you eat rice?" Tanong naman ni daddy. Sobrang pasalamat ko sa kanila dahil sila ang naging magulang ko at gayon din sa pagmamahal nila na binibigay sa akin.
"Mom/Dad, don't worry about me!" I said to them at tumango naman ang mga ito.
"Manang padala ng Juice." Utos nito kay manang Beth.
Si Manang Beth ang pinakamatagal naming kasambahay rito. Magmula pa raw ng magkasintahan ang mga magulang ko hanggang sila ay magpakasal. At ngayon ay naabutan ko pa siya.
"I have to go mom, dad." Pagtayo ko at nagpaalam sa kanila.
"You didn't eat anything!" Wika ni mama.
Pinaliwanag ko naman sa kanila na kailangan kong makapaghanda dahil may pasok pa ako.
"Don't forget to come home early. We will have dinner tonight with one of our billionaire friends." Wika ni mama at tumango naman ako bilang tugon.
Big time rin naman kasi ang mga kaibigan ng mga magulang ko. Ito ang mga kwento nila sa akin nung bata pa ako.
Nagmadali akong nagbihis dahil ayaw ko na namang ma-late. "I hate lates and excuses." Muling umugong sa utak ko ang sinabi ng boss ko.
I grabbed my key and drove off.
Nakarating ako sa kompanya sakto lang sa oras. Pumasok agad ako sa opisina at inihanda ang mga ibibigay ko sa kanya.
Pagkatapos ko itong iayos, nagtungo agad ako sa opisina niya. Kumakatok ako ng mga ilang beses ngunit walang sumasagot. Binuksan ko na lang ang pinto at hindi naman naka-lock.
Marahil wala pa ito at iiwan ko na lang sa mesa niya ang flash drive ko at tingnan niya na lang pagpasok niya.
Pagbukas ko ng pinto, gulat na gulat ako sa aking nakita. *Omg! Ang aga-aga.* Nabitawan ko ang Flash Drive na dala ko na siyang pumukaw ng pansin sa kanila.
"Don't you knock before you enter?" Tanong nitong babaeng kahalikan ni Zack. *Ang sarap sabunutan.*
"Nakailang katok na po ako miss ngunit walang sumasagot kaya pumasok na lang ako." Paliwanag ko na may pagkainis.
"Still, you shouldn't enter while no one responds you."
*Iniinis talaga ako ng babaeng ito.*
*Relax lang self.*
-----
Zack's POV
I was shocked when someone entered my office. *Can't she see I'm in a middle of business.* Alam kong naiinis na ito dahil sa hindi matapos tapos na usapan nila ng babaeng ito.
I sat down on my swivel chair at pinanood silang dalawa. *This is interesting.*
"So, why are you here?" Tanong ng babaeng kasama ko. Actually, I didn't know her. I think she's one of the new employee dahil bago lang ang mukha nito sa akin.
*I knew this kind of girl.*
She came in and trying to seduce me. Sa tagal nitong pang-aakit sa akin ay nanigas na ang alaga ko. I gave her what she wants. I forgot to lock the door and we didn't realized she just entered already.
"I'm just here to give what my boss needs too, miss." Sabi niya na may bahid na pagkainis sa kanyang boses.
"What?!" Gulat na tanong nitong babae.
"It's not what you think." She said sarcastically and went near us saka inilapag sa mesa ang Flash Drive.
"Here it is already, BOSS. Okay you may continue your business. And before you two do it again, make sure to lock the door first." She said like she's upset. Gusto kong tumawa sa reaksyon niya ngunit pinipigilan ko.
"Shall we continue?" This girl said in husky voice. Nawala na rin ang mood ko kaya hindi na ako sumagot.
"You're fired!" Sabi ko na siyang ikinagulat niya.
"What? But why?" Naguguluhan nitong tanong.
"You're just new here and you show me an attitude. Now, pack up your things and get your ass out of here." Sabi ko ngunit hindi pa rin ito umalis. Iniinis ako ng babaeng ito.
"LEAVE!" Sigaw ko sa kanya na siyang ikinataranta niya at lumabas. She's giving me morning stress.
Phone rings....
"Hello, mom?" I answered.
"You need to come home early, we're attending an important dinner. Don't disappoint me, son." She said.
I sighed. "Okay mom, I will." And I ended the call.
-----
Eouwen's POV
"At bakit ganyan ang mukha mo?" Tanong ng kaibigan kong si Lanie.
"Akala siguro ng babaeng iyon matitinag ako sa pagtataray niya." Sabi ko.
"Why? what happened?" She asks.
Ipinaliwanag ko ang buong nangyari sa kanya ngunit blanko pa rin at natahimik siya ng ilang sandali.
"HAHAHA." Narinig kong tawa niya.
Kumunot naman ang noo ko.
"You're just jealous I guess?" Sabi niya.
May saltik na ata 'tong babaeng to. Ang sarap batukan. "Anong pinagsasabi mo?" Wika ko
"Oyy, nagseselos na siya."
Kinuha ko ang librong katabi ko at ihahampas ko na sana sa kanya ng mabilis itong tumayo. "Okay easy. I will go now."
"Salamat naman." Sabi ko.
Hindi siya nakakatulong kundi nakakadagdag lang ito sa problema ko. Wala akong nagawa kundi hilutin ang sentido ko.
Pagtingin ko sa orasan ay tanghali na. Hinanap ko ang mga kaibigan ko ngunit wala sila roon, kaya naisip kong baka nauna na sila sa canteen.
Pagdating ko roon ay tama nga ang hinala ko. They're all looking at me na punong-puno ng tanong ang mga mata nila. *Kahit kailan talaga Lanie.*
Lumapit ako sa mga ito. "Tapos na ba kayong kumain?" Tanong ko.
"Nope! Kararating lang din at inorderan ka na rin namin dahil alam naming gutom na gutom kana." Sabi ni Trixie.
Umupo ako sa isang bakanteng upuan. "Ano 'tong mga naririnig naming chismis?" Unang tanong ni Stephanie, ang palabirong kaibigan ko.
Ito nga ba ang sinasabi ko, matatadtad na naman ako sa mga tanong nila. Tiningnan ko ng masama si Lanie at itinaas niya ang dalawang kamay niya na sinasabing wala siyang alam.
Hindi na ako nagsalita o nagpaliwanag sa kanila dahil siguradong paglalaruan lang na naman ako ng mga ito.
"Alam na namin." Sabi ni Trina
*Alam niyo na pala magtatanong pa kayo.* Hindi ko sila sinasagot at hinahayaan lang sila na tawa ng tawa.
-----
Maghapon akong masyadong walang ginawa. Nagpapasalamat ako at hindi ako binigyan ni boss ng trabaho. Mukhang nag-iba ang ihip ng hangin ah.
Lagpas 6 na ng tingnan ko ang orasan. Pinuntahan ko ang opisina ni Monster para tanungin kong may ipapagawa siya. *Talaga ba?*
Hindi na ako nag-atubiling kumatok at binuksan ko agad ang pinto ngunit wala siya roon. *Nakakapagtaka.*
Naalala ko nga pala may dinner kami ngayon. *I'm late.* Bumalik ako sa opisina ko at inayos ang mga gamit ko saka umuwi.
*I'm so late.*
- Writer
