YASEMİN KARAOĞLU;
Gözlerimde biriken yaşlar kırgınlığa dönüşse her yer kırgınlığım ile dolardı.
Kalbimde hissettiğim ağrı dile gelse "Bu ağrı çok fazla," diye sızlanırdı.
Kaburgalarım kırılsa bu kadar büyük bir acı duymazdım belki ama kırılan hislerimdi. Ve hislerim; bedenimden daha çok acı duyar, yine de ses etmezdi.
Hissettiğim kırgınlığın tarifi yoktu. Giray'ın "Güveniyordum," cümlesi kulağımda çınlıyordu sanki. Yüreğimdeki ağırlık beni çok güçsüz kılıyordu. Derin bir nefes aldım. Aklım almıyordu. Nasıl olur da o asılsız fotoğraflara inanarak beni kırabilirdi? Giray asla böyle bir şey yapmazdı. En azından benim sevdiğim adam böyle değildi. Beni tanıyordu. Öyle bir şey yapmayacağımı gayet iyi biliyordu. Bu davranışlarının sebebi neydi? Bu Giray kimdi?
Apartmandan çıkarken peşimde
