กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในแดนขังมืด ผสมปนเปกับกลิ่นดินปืนที่เพิ่งพุ่งออกจากลำกล้องปืนของไอลิน
บรรยากาศภายในห้องใต้ดินที่ลึกที่สุดของทาร์ทารัส หนักอึ้งจนแทบจะหายใจไม่ออก
'ดีน' ร่วงลงมาสู่อ้อมแขนของ 'ไอลิน' ทันทีที่โซ่ตรวนถูกปลดออก
ร่างกายของเขาร้อนจัดราวกับไฟ แต่สัมผัสที่ผิวหนังกลับเย็นเยียบ
ไอลินพยายามยันร่างหนาของเขาไว้ไม่ให้ล้มลงจมกองเลือดบนพื้น
มือของเธอสั่นเทาขณะลูบไล้ไปตามแผลฉกรรจ์ที่ไหล่ของชายหนุ่ม
"ดีน... แข็งใจไว้นะ... ฉันจะพาคุณออกไป"
เธอสะอื้นจนตัวโยน ความรู้สึกผิดที่เคยยิงเขา และความโง่เขลาที่หลงเชื่อซาเวียร์
มันกัดกินหัวใจของเธอจนเจ็บร้าวไปหมด
ดีนค่อยๆ ลืมตาที่บวมช้ำขึ้นมองใบหน้าของหญิงสาว
เขายื่นมือที่อาบเลือดมาเช็ดน้ำตาให้เธออย่างแผ่วเบา
"หยุดร้อง... ไอลิน... ผมไม่ได้โกรธคุณ..."
น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่ยังคงความดุดัน
"ผมแค่ดีใจ... ที่คุณกลับมาเป็น 'ไอล
