ตอนที่ 13 : รสจูบใต้เงาบาป
1028 Words
ความมืดมิดในโซน Zero เย็นเยียบจนน่าขนลุก อากาศที่เคยหมุนเวียนด้วยระบบไฟฟ้าบัดนี้หยุดนิ่ง
ทิ้งไว้เพียงกลิ่นคาวเลือดที่จางลง และกลิ่นดินปืนที่อบอวล
'ไอลิน' ก้าวเท้าไปตามโถงทางเดินที่คุ้นเคย แต่ในความสลัวที่มีเพียงไฟฉุกเฉินสีแดงริบหรี่ ทุกอย่างดูแปลกตาและน่าหวาดระแวง
ในหัวของเธอมีแต่เสียงสะท้อนคำพูดของดีน และความนุ่มนวลที่แฝงพิษร้ายในจดหมายของซาเวียร์ ใจหนึ่งเธอโหยหาอ้อมกอดที่รุนแรงของดีน แต่อีกใจหนึ่ง... ความสงสัยที่ซาเวียร์ปลูกฝังไว้ก็เริ่มแตกหนาม
ตึก...
ตึก...
ตึก...
เสียงรองเท้าส้นสูงของเธอกระทบพื้นคอนกรีต มันดังสะท้อนจนเธอต้องถอดมันทิ้งไว้ข้างทาง
เท้าเปล่าเนียนนุ่มสัมผัสความเย็นของพื้นปูน เธอกำจดหมายในมือแน่นจนยับยู่ยี่
จนกระทั่งเธอมาถึง 'ทางเชื่อมเขต B2' ประตูเหล็กบานหนาถูกแง้มไว้อย่างจงใจ
มีแสงสว่างจากตะเกียงน้ำมันดีไซน์หรูวางอยู่บนพื้น มันดูผิดที่ผิดทางในคุกนรกแห่งนี้... แต่นั่นคือสไตล์ของเขา
"มาช้ากว่าที่คิดไว้นิดหน่อยนะ... คุณหมอไอลิน"
เสียงทุ้มหวานทว่าทรงอำนาจดังขึ้นจากเงามืด 'ซาเวียร์' ก้าวออกมาจากมุมห้อง
เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมบนออกสองเม็ด ท่าทางดูสะอาดสะอ้านและดูดีจนดูไม่เหมือนนักโทษ
ดวงตาสีเทาฟ้าของเขาจ้องมองเธอด้วยความชื่นชมอย่างปิดไม่มิด
ซาเวียร์เดินเข้ามาหาเธอช้าๆ กิริยาของเขาช่างสุภาพและนุ่มนวล
ผิดกับความดิบเถื่อนที่กระชากลากถูของดีนอย่างสิ้นเชิง
"คุณ... คุณต้องการอะไรกันแน่ ซาเวียร์?"
ไอลินพยายามทำเสียงให้แข็ง ทว่าหัวใจกลับเต้นผิดจังหวะเมื่อเขาก้าวเข้ามาในระยะประชิด
ซาเวียร์ไม่ตอบในทันที เขายื่นมือเรียวยาวที่ดูสะอาดสะอ้านมาเช็ดรอยเปื้อนเล็กๆ ที่แก้มของเธอ
สัมผัสของเขานุ่มนวลราวกับขนนก... แต่มันกลับทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว
"ผมต้องการปกป้องคุณจาก 'ความโง่เขลา' ของตัวเองไงครับ" เขาโน้มหน้าลงมากระซิบข้างหู"
"ดีนมันมองคุณเป็นแค่ 'กุญแจ'..."
"มันรู้ว่าเลือดของคุณมีแอนติบอดีพิเศษที่จะใช้ปลดล็อคไวรัสสังหารที่มันฝังไว้ในระบบคุก"
"ถ้ามันเอาชนะผมไม่ได้... มันจะระเบิดเกาะนี้ทิ้ง และคุณจะเป็นคนเดียวที่มันจะเอาไปด้วยเพื่อใช้ประโยชน์ในภายหลัง"
ไอลินเบิกตากว้าง
"ไม่จริง... ดีนไม่ได้ทำแบบนั้น"
"งั้นหรอครับ?"
ซาเวียร์แสยะยิ้มที่ดูเหมือนเทพบุตรผู้เมตตา เขาคว้าเอวบางของเธอเข้าหาตัวอย่างรวดเร็วทว่านุ่มนวล
แขนแกร่งโอบรัดเธอไว้แน่น... แต่อ้อมกอดของเขามันช่าง 'อุ่น' และดูปลอดภัยอย่างประหลาด
"ลองถามหัวใจคุณดูสิไอลิน..."
"ผู้ชายที่กดขี่คุณ... กับผู้ชายที่พร้อมจะเทิดทูนคุณไว้เหนือหัว..."
"ใครกันแน่ที่สมควรได้ครอบครองคุณ?"
เขาก้มลงประทับจูบที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนลงมาที่ซอกคอ
ไอลินรู้สึกเหมือนสมองของเธอเริ่มพร่าเลือน ความสัมพันธ์กับดีนมันคือความต้องการทางกายที่รุนแรง
แต่กับซาเวียร์... มันคือความละเมียดละไมที่เธอโหยหามาตลอดชีวิต
ในขณะเดียวกัน... ที่โซน Zero
'ดีน' กำลังคลุ้มคลั่งเหมือนสัตว์ป่าที่ถูกพรากเหยื่อ
เขากระชากสายไฟจากผนังออกมาฟาด
จนเกิดประกายไฟไปทั่ว
"ไอลิน!! ออกมาเดี๋ยวนี้!!"
เขาแฮกระบบสำรองไฟจนสำเร็จ หน้าจอมอนิเตอร์ติดขึ้นมาอีกครั้ง และภาพแรกที่เขาเห็น...
คือภาพไอลินในอ้อมกอดของซาเวียร์ที่ชั้น B2
"ไอ้ซาเวียร์... แกตายแน่!!!"
ดีนคว้าปืนลูกซองแฝดคู่กาย เขาไม่สนแผนการยึดเกาะอะไรอีกต่อไป
เป้าหมายเดียวของเขาคือการไปกระชากตัวเมียของเขากลับมา และเป่าหัวไอ้จิ้งจอกหน้าหล่อนั่นให้กระจุย!
ตัดกลับมาที่ทางเชื่อม B2
ซาเวียร์เห็นเงาความเคลื่อนไหวในจอมอนิเตอร์พกพาของเขา
เขารู้ว่าดีนกำลังมา... และนั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ
เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของไอลินที่กำลังสับสน
"ดีนกำลังมาที่นี่เพื่อฆ่าผม... และขังคุณไว้ตลอดกาล"
"เลือกสิไอลิน... จะไปกับผมสู่โลกใหม่... หรือจะอยู่ใต้ตีนของปีศาจตนนั้น?"
ไอลินสบตาสีเทาฟ้าของเขา เธอรู้สึกถึงเสน่ห์ที่ล้นเหลือและความมั่นคงที่เขามอบให้
แม้ใจเธอจะยังรักความดิบเถื่อนของดีน... แต่เธอก็อยากรู้ว่า "รสชาติ" ของเทพบุตรอย่างซาเวียร์มันจะเป็นอย่างไร
ในวินาทีที่เสียงฝีเท้าของดีนดังใกล้เข้ามา ไอลินกลับเป็นฝ่ายโน้มคอซาเวียร์ลงมา
และประทับจูบที่ริมฝีปากของเขาอย่างกล้าหาญ!
มันคือจูบที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและการค้นหา รสชาติของซาเวียร์ช่างหวานหอมและนุ่มนวลราวกับไวน์ชั้นเลิศ
แต่มันกลับแฝงไปด้วยความร้ายกาจที่ทำให้เธอเสพติดได้ไม่ยาก
ปัง...!!!
เสียงปืนลูกซองดังสนั่นจนประตูเหล็กกระเด็นออก ดีนยืนอยู่ตรงนั้น...
ในสภาพโชกเลือดและดุดันถึงขีดสุด เขาเห็นภาพไอลินกำลังจูบกับศัตรูหมายเลขหนึ่งของเขาเต็มสองตา
"ไอลิน...!!"
เสียงของดีนสั่นเครือด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้น
ไอลินผละออกจากซาเวียร์ เธอมองหน้าดีนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน เธอยังรักเขา... แต่เธอก็ต้องการคำตอบ
"เรามีเรื่องต้องคุยกันยาวเลยล่ะ... ดีน"
เธอกล่าวเสียงเรียบ ท่ามกลางหมาป่าสองตัวที่พร้อมจะขย้ำกันเองโดยมีเธอเป็นเดิมพัน
- Writer
