ไอลินก้าวเดินไปตามโถงทางเดินที่มืดมิด แสงไฟฉุกเฉินสีแดงกะพริบเป็นจังหวะ ราวกับหัวใจของปีศาจที่กำลังเต้นอยู่ใต้พื้นดิน
เธอกำปืนพกในมือแน่น เหงื่อเย็นๆ ซึมชื้นออกมาตามง่ามนิ้ว เท้าเปล่าของเธอสัมผัสกับความเย็นเยียบของพื้นเหล็ก
ในหัวของเธอมีแต่ภาพการปะทะกันของดีนและซาเวียร์
ชายคนหนึ่ง... มอบรสสวาทที่รุนแรงและดิบเถื่อน
ชายอีกคน... มอบความนุ่มนวลและคำสัญญาที่หอมหวาน
แต่ใครกันแน่... ที่พูดความจริง? หรือทั้งคู่ต่างก็มองเธอเป็นแค่
"หมาก" ในกระดานอำนาจนี้?
ตึก...
ตึก...
ตึก...
เสียงฝีเท้าลึกลับดังมาจากมุมมืดด้านหน้า ไอลินหยุดชะงัก เธอยกปืนขึ้นเล็งไปที่เงาดำนั้นทันที
"นั่นใครน่ะ! ออกมานะ!"
เงาร่างหนึ่งค่อยๆ ก้าวออกมาจากซอกกำแพง
มันคือนักโทษชายร่างยักษ์ที่มีแผลเป็นน่ากลัวทั่วใบหน้า ตามมาด้วยพรรคพวกอีกสามคนในชุดนักโทษขาดวิ่น
"ดูสิพวกเรา... เจอ 'แม่ไก่ตัวน้อย' ของพัศดีหลงทางมา"
มันแสยะยิ้มเผยให้เห็นฟันที่หักแหว่ง
สายตาหิวกระหายจ้องมองไปที่ร่างกายของไอลินอย่างหยาบโลน
"ไอ้ดีนกับไอ้ซาเวียร์มัวแต่กัดกันเอง..."
"สงสัยพระเจ้าคงอยากให้พวกเราได้ลิ้มรสหมอคนสวยก่อนใคร"
ไอลินถอยหลังหนีด้วยความหวาดกลัว "อย่าเข้ามานะ! ฉันยิงจริงๆ ด้วย!"
"ยิงสิจ๊ะที่รัก... เสียงปืนจะเรียกให้พวกเราเข้ามาหาเร็วขึ้น"
พวกมันเริ่มล้อมกรอบเธอไว้ทุกทิศทาง
ในจังหวะที่นักโทษร่างยักษ์พุ่งเข้าใส่ ไอลินตัดสินใจเหนี่ยวไก
ปัง!
กระสุนถากไหล่มันไปเพียงนิดเดียว แต่นั่นกลับยิ่งปลุกสัญชาตญาณสัตว์ป่าของพวกมันให้ตื่นขึ้น
"นังแพศยา! มึงกล้ายิงกูหรอ!"
มันกระชากร่างของไอลินลงไปกองกับพื้น ปืนกระเด็นหลุดมือเธอไป
มือหยาบกร้านของมันกดไหล่เธอไว้แน่น ขณะที่อีกคนเริ่มกระชากชายเสื้อกาวน์ของเธอออก
"ช่วยด้วย! ดีน! ช่วยฉันด้วย!"
ไอลินกรีดร้องลั่นด้วยความสิ้นหวัง
ทว่า... เสียงที่ตอบกลับมากลับไม่ใช่เสียงตะคอกของดีน แต่เป็นเสียงที่เย็นเยียบและรวดเร็วดุจสายลม
ฉึก!
ฉึก!
มีดสั้นสองเล่มพุ่งมาจากเงามืด ปักเข้าที่ลำคอของนักโทษที่กำลังทับร่างเธออยู่อย่างแม่นยำ
เลือดสีแดงฉานพุ่งกระฉูดรดใบหน้าสวยของไอลิน
ร่างยักษ์นั่นล้มลงขาดใจตายทันที นักโทษที่เหลืออีกสามคนแตกตื่น
'ซาเวียร์' ก้าวออกมาจากความมืด ใบหน้าของเขายังมีรอยช้ำและเลือดซึมจากหมัดของดีน
แต่มันกลับส่งเสริมให้เขาดูอันตรายและทรงเสน่ห์ยิ่งกว่าเดิม
เขาจัดการพวกที่เหลือด้วยศิลปะการต่อสู้ระดับสูง ท่วงท่าของเขาสง่างามราวกับการร่ายรำที่แฝงไปด้วยความตาย
เมื่อทุกอย่างสงบลง ซาเวียร์เดินตรงมาหาไอลินที่นั่งตัวสั่นอยู่บนกองเลือด เขาก้มลงถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองออกมา แล้วคลุมร่างที่สั่นเทาของเธอไว้อย่างแผ่วเบา
"ผมบอกแล้วไงครับ... ว่าผมจะปกป้องคุณ"
เสียงของเขาช่างนุ่มนวลและน่าเชื่อถือในเวลานี้
เขายื่นมือมาให้เธอ ไอลินมองมือข้างนั้นอย่างลังเล ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือไปจับมันไว้
สัมผัสของซาเวียร์มั่นคงและอบอุ่นจนเธอเริ่มหวั่นไหว
"ดีนล่ะ?" เธอถามเสียงสั่น
ซาเวียร์ทำสีหน้าเศร้าสร้อยลวงตา
"เขาถูกนักโทษกลุ่มอื่นขัดขวางไว้ครับ..."
"ดูเหมือนเขาจะเลือกปกป้อง 'อาวุธ' ของเขามากกว่าที่จะตามหาคุณ"
คำพูดนั้นกรีดลึกลงไปในใจของไอลิน เธอยอมให้ซาเวียร์ประคองเธอลุกขึ้น
เขาพาเธอมาถึงหน้าประตูห้องทำงานลับของเชน ซึ่งต้องใช้การสแกนม่านตาและรหัสผ่านซ้อนรหัส
"คุณหมอครับ... เข้าไปหาความจริงสิครับ" ซาเวียร์กระซิบ "แล้วคุณจะรู้ว่าใครกันแน่ที่สมควรได้รับความรักจากคุณ"
ไอลินสแกนม่านตา ประตูเลื่อนเปิดออกช้าๆ ภายในห้องมืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังทำงานอยู่
เธอตรงไปที่ตู้เซฟฝังผนัง รหัสผ่านที่เธอจำได้จากเอกสารของเชนถูกกรอกลงไป
แกร๊ก...
ตู้เซฟเปิดออก ภายในมีแฟ้มเอกสารหนาปึก และแท็บเล็ตเครื่องหนึ่ง ไอลินหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเปิดดู
ไฟล์ภาพและวิดีโอปรากฏขึ้นบนหน้าจอ มันคือวิดีโอการ "เจรจา" ระหว่างพัศดีเชน... และคนคนหนึ่ง
ในวิดีโอ... ชายคนนั้นกำลังยืนหันหลัง แต่รอยสักรูปปีกนกที่พาดผ่านแผ่นหลังกว้างนั้น ไอลินจำมันได้แม่นยำยิ่งกว่าสิ่งใด
มันคือรอยสักของดีน!
ในบทสนทนา... ดีนกำลังตกลงกับเชน เรื่องการส่งตัวไอลินให้เป็น
"ของกำนัล" เพื่อแลกกับการเปิดทางหนี และรายชื่อสายลับที่เขาต้องการ
"ไอลิน... แค่ผู้หญิงคนเดียว แลกกับอิสรภาพของผม มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม"
เสียงของดีนในวิดีโอนั้นเย็นชาและไร้หัวใจที่สุด
ไอลินเข่าอ่อน ร่วงลงไปนั่งกับพื้นห้อง น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความรู้สึกที่เหมือนถูกมีดนับพันเล่มกรีดหัวใจ
"ไม่จริง... มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง..."
ซาเวียร์เดินเข้ามายืนข้างหลังเธอช้าๆ เขาวางมือบนไหล่ของเธอ
ปลอบประโลมอย่างอ่อนโยน แต่ในแววตาสีเทาฟ้าของเขากลับประกายความสะใจที่ซ่อนอยู่
"ผมบอกคุณแล้ว... ไอลิน" "โลกของปีศาจมันไม่มีที่ว่างสำหรับความรักหรอก"
เขาก้มลงประทับจูบที่ซอกคอของเธอ ครั้งนี้ไอลินไม่ได้ขัดขืน
ความเสียใจและความแค้นต่อดีน ทำให้เธอกำลังจะถลำลึกเข้าสู่อ้อมกอดของชายอีกคน
"อยู่กับผมเถอะนะครับ..." "ผมจะทำให้คุณลืมผู้ชายสารเลวคนนั้นให้หมดสิ้น"
ในจังหวะนั้นเอง... เสียงระเบิดดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงาน!
'ดีน' พุ่งเข้ามาในห้องในสภาพผ้าพันแผลชุ่มเลือด เขาจ้องมองภาพไอลินในอ้อมกอดซาเวียร์ด้วยความตกตะลึง
"ไอลิน! อย่าไปเชื่อมัน! วิดีโอนั่นมันของปลอม!!"
ไอลินหันกลับไปมองดีนด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่สายตาของความรัก... แต่เป็นสายตาของความชิงชัง
"โกหก! คุณเห็นฉันเป็นแค่ของแลกเปลี่ยน!"
สงครามระหว่างชายสองคนระเบิดขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางความลับที่ถูกบิดเบือนและหัวใจที่แตกสลาย