ตอนที่ 8 : จลาจลสีเลือด และพันธนาการเหนือความตาย

1176 Words
หวอออออออออออออออออออออ! เสียงไซเรนเตือนภัยระดับสูงสุด (Code Black) แผดลั่นไปทั่วทุกตารางนิ้วของเรือนจำทาร์ทารัส เสียงของมันโหยหวนราวกับเสียงกรีดร้องของปีศาจนับหมื่นตัว ที่กำลังถูกปลดปล่อยออกมาจากนรก แสงไฟนีออนสีน้ำเงินในโซน Zero ถูกแทนที่ด้วยแสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉานที่กะพริบถี่ๆ มันสาดส่องลงบนใบหน้าของ 'ไอลิน' ทำให้เธอดูเหมือนนางมารร้ายที่เพิ่งจุติขึ้นในกองเลือด เบื้องหน้าของเธอ... ประตูนิรภัยกระจกหนาสามชั้นเลื่อนเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นร่างสูงโปร่งของ 'ดีน' ที่ค่อยๆ ก้าวเท้าออกมาจากกรงขังที่ขังเขาไว้เกือบสี่ปี เขาสูดอากาศภายนอกกรงขังเข้าปอดช้าๆ ท่วงท่าของเขาดูสง่างามทว่าคุกคาม เหมือนสิงโตเจ้าป่าที่เพิ่งหลุดออกจากโซ่ตรวน ดีนเดินตรงมาหาไอลินอย่างมั่นคง รองเท้าของเขากระทบพื้นเสียงดัง ตึก... ตึก... จังหวะเดียวกับหัวใจที่เต้นรัวของหมอสาว เขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ระยะห่างลดลงเหลือเพียงไม่กี่เซนติเมตร กลิ่นกายดิบเถื่อนผสมกลิ่นเหงื่อของนักโทษ ปะทะเข้ากับจมูกของไอลินจนเธอรู้สึกมึนงง ดีนเชยคางเธอขึ้นช้าๆ นิ้วหนาของเขาไล้ไปตามรอยเลือดที่แห้งกรังบนแก้มสวย เขามองลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นระริกของเธอ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหลและอำนาจ "คุณทำสำเร็จแล้ว... ไอลิน" เสียงของเขาต่ำพร่า... สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ "คุณเพิ่งจะทำลายกรงขังที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก..." "และปลดปล่อยปีศาจที่คนทั้งโลกหวาดกลัวออกมา" เขาก้มลงจูบที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะเลื่อนลงมาที่ริมฝีปากอิ่ม จูบครั้งนี้ไม่มีกระจกกั้น... ไม่มีความลังเล... มีเพียงรสชาติของความบ้าคลั่งที่ทั้งคู่มีร่วมกัน ไอลินโอบกอดรอบคอเขาไว้แน่น เธอจูบตอบเขาอย่างหิวกระหาย ราวกับจะสูดเอาพละกำลังของเขามาเป็นของตน นี่คือสัมผัสของ 'อิสรภาพ' ที่แลกมาด้วยการฆาตกรรม ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนดังขึ้นจากทางเดินหน้าโซน Zero ปลุกทั้งคู่ให้ออกจากภวังค์กามารมณ์ หน่วยจู่โจมพิเศษ (Tactical Unit) ของเรือนจำ กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ตามระบบตอบโต้โดยอัตโนมัติ ดีนผละออกจากริมฝีปากของเธอ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและเฉียบคมทันที "ถึงเวลาที่ต้องแสดงฝีมือแล้ว... ที่รัก" เขาเดินไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์หลักของชั้น B4 นิ้วยาวรัวลงบนแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วที่มองไม่ทัน รหัสผ่านนับร้อยบรรทัดวิ่งผ่านหน้าจอราวกับสายน้ำ "เชนมันคิดว่ามันคุมที่นี่ได้..." ดีนแสยะยิ้มอำมหิต "แต่มันลืมไปว่า... ผมเป็นคนเขียนระบบปฏิบัติการเบื้องหลังให้คุกนี้เอง" เขากดปุ่ม 'Enter' ครั้งสุดท้ายด้วยแรงที่หนักแน่น ครืด... ครืด... ครืด... เสียงกลไกประตูเหล็กกล้านับพันบาน ทั่วทาร์ทารัส... ตั้งแต่ชั้น B1 ถึง B4 เลื่อนเปิดออกพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย [โถงทางเดินชั้นบน] เหล่านักโทษเดนตายที่ถูกขังลืม ต่างตกตะลึงเมื่อเห็นประตูห้องขังของตนเปิดออก เสียงโห่ร้องด้วยความดีใจผสมกับความแค้นดังระงม "อิสรภาพ!!" "ฆ่าพวกผู้คุมให้หมด!!" จลาจลครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เริ่มต้นขึ้น นักโทษนับพันพุ่งออกจากห้องขังราวกับน้ำป่าไหลหลาก พวกมันเข้าปะทะกับผู้คุมที่กำลังตื่นตระหนก คุกที่เคยสงบเงียบ... กลายเป็นลานประหารในพริบตา เลือดสีแดงฉานสาดกระจายไปตามผนังห้องขัง เสียงกรีดร้องโหยหวนของผู้คุมที่ถูกรุมทึ้ง ดังสลับกับเสียงปืนที่ดังไม่หยุดหย่อน [ชั้นใต้ดิน B4] ดีนหันมาหาไอลินที่ยืนดูหน้าจอมอนิเตอร์ด้วยความสยดสยอง เธอมองเห็นภาพความตายที่เกิดขึ้นผ่านกล้องวงจรปิด "คุณทำอะไรลงไป... ดีน?" เสียงของเธอสั่นเครือ "ผมแค่ปล่อย 'ความจริง' ออกมาให้ชาวโลกเห็นไงล่ะ" ดีนคว้าปืนพกจากตู้เก็บอาวุธฉุกเฉินส่งให้เธอ "คนพวกนั้นถูกขังโดยไม่มีความผิดก็เยอะ..." "ถูกใช้เป็นหนูทดลองของเชนก็แยะ..." "ตอนนี้... พวกเขาแค่กำลังเก็บ 'ดอกเบี้ย' ของความเจ็บปวดคืน" เขาเดินมาประชิดข้างหลังเธอ โอบกอดเธอไว้จากด้านหลัง คางเกยบนไหล่มน มือใหญ่กุมมือเธอที่ถือปืนไว้ "อย่ากลัวไปเลยไอลิน..." "ความวุ่นวายข้างบนนั่น... คือกำแพงป้องกันให้เรา" "ตราบใดที่พวกมันยังยุ่งอยู่กับนักโทษคลั่งพวกนั้น... พวกมันจะไม่มีวันลงมาถึงที่นี่" เขากระซิบชิดใบหูของเธอ ลมหายใจร้อนๆ ทำให้เธอขนลุกชัน "ตอนนี้... เรามีเวลาเหลือเฟือ" "ก่อนที่เราจะออกจากเกาะนี้..." "ผมอยากจะทำ 'การรักษา' ที่คุณค้างไว้ให้จบ" ดีนพลิกตัวไอลินให้หันกลับมาหาเขา เขาผลักเธอไปที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ กวาดเอกสารและแฟ้มคนไข้ทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่ใยดี เขายกตัวเธอขึ้นไปนั่งบนโต๊ะ ชุดคลุมพัศดีของเชนที่เธอสวมอยู่ถูกกระชากออกอย่างรุนแรง เผยให้เห็นร่างกายผุดผ่องที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดนอนที่ขาดวิ่น "ดีน... เดี๋ยวนี้เลยหรอ?" ไอลินหอบหายใจ สายตาพร่าเลือนด้วยความต้องการ "ใช่... ในห้องนี้... ท่ามกลางเสียงเลือดและสงคราม" ดีนแทรกกายเข้าไปอยู่ระหว่างขาเรียวสวยของเธอ เขามองดูรอยช้ำที่เชนทิ้งไว้ด้วยแววตาที่ดุดัน "ผมจะลบสัมผัสโสโครกของมันออกไปจากตัวคุณ..." "ให้เหลือเพียงรสชาติของผมคนเดียวที่ฝังลึกอยู่ในจิตวิญญาณคุณ" เขาซุกหน้าลงที่ซอกคอขาว ฝังคมเขี้ยวลงไปเบาๆ เพื่อประทับตราจอง ก่อนจะเลื่อนลงมาบีบคั้นอกอิ่มอย่างรุนแรงตามอารมณ์ที่พุ่งสูง ไอลินแอ่นอกรับสัมผัสอย่างลืมตัว เสียงไซเรนเตือนภัยภายนอก กลายเป็นดนตรีประกอบฉากรักที่วิปริตที่สุด มือหนาของดีนเลื่อนลงไปสัมผัสจุดอ่อนไหวที่เปียกชื้น เขารู้ดีว่าเธอพร้อมแค่ไหน "เรียกชื่อผม..." เขาสั่งเสียงพร่าขณะที่นิ้วยาวเริ่มรุกราน "ดีน... อ่า... ดีน..." ไอลินครางชื่อเขาออกมาอย่างไม่อายฟ้าดิน เธอกดศีรษะของเขาให้ซุกลงกับหน้าอกของเธอแน่นขึ้น ท่ามกลางความโกลาหลที่กำลังเผาผลาญคุกทาร์ทารัส ในห้องโถง B4 กลับมีการร่วมรักที่ดุเดือดไม่แพ้กัน เป็นการร่วมรักที่ก้าวข้ามทุกกฎศีลธรรม เป็นการเซ็นสัญญาด้วยร่างกาย... ว่า นับจากนี้เป็นต้นไป จิตแพทย์สาวคนนี้... เป็นของนักโทษหมายเลข 000 แล้ว
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD