ตอนที่ 11 : หมาป่าในคราบเทพบุตร
1152 Words
ภายในโถงทางเดินชั้น B2 ที่เคยเป็นเขตหวงห้าม บัดนี้กลายเป็นฐานที่มั่นชั่วคราวของ 'ซาเวียร์' อดีตนายทหารผู้ทรยศชาติที่มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่จิตใจกลับบิดเบี้ยวและกระหายอำนาจยิ่งกว่าใคร
เขานั่งอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊กที่ขโมยมาจากห้องทำงานเก่าของพัศดีเชน รอบตัวเขาคือ
นักโทษระดับหัวกะทิในชุดเครื่องแบบที่ขโมยมา พวกมันไม่ใช่แค่กบฏ...
แต่คือกองทัพขนาดย่อมที่ซาเวียร์สร้างขึ้นในไม่กี่ชั่วโมง
"ดีนมันฉลาด... แต่มันประมาทที่ทิ้งคนสวยไว้ในที่อันตรายแบบนี้"
ซาเวียร์พึมพำพลางควงมีดสั้นในมือด้วยความชำนาญ ดวงตาสีเทาฟ้าของเขาจ้องมองไปที่แผนที่จำลองของชั้น B4
"หัวหน้าครับ... เราจะบุกโซน Zero เลยไหม?" นักโทษคนหนึ่งถามด้วยความยำเกรง
ซาเวียร์แสยะยิ้ม รอยยิ้มที่ทำให้ผู้ชายด้วยกันยังต้องหนาวสันหลัง
"ไม่... การบุกตรงๆ มันคือวิธีของพวกสมองกล้าม"
"เราจะใช้ 'เหยื่อ' ล่อให้หมาป่าออกมาจากถ้ำเอง"
[ชั้นใต้ดิน B4 : โซน Zero]
อากาศภายในห้องฝึกจำลองดูจะร้อนระอุขึ้นทุกวินาที ไม่ใช่เพราะระบบปรับอากาศขัดข้อง
แต่เป็นเพราะแรงกดดันจากชายที่ยืนซ้อนหลัง 'ไอลิน' อยู่ในขณะนี้
ดีนยังคงกุมมือของเธอที่ถือปืนไว้แน่น เขาสอนเธอให้เล็งไปที่เป้ากระดาษที่ติดรูปใบหน้าของผู้คุมคนหนึ่ง
"มองมันให้เป็นแค่ขยะ... ไอลิน" เสียงทุ้มต่ำของเขากระซิบชิดใบหู
"ถ้าคุณไม่เหนี่ยวไก... ขยะพวกนี้จะกลับมาทำลายความสวยงามของคุณ"
ปัง!
ไอลินเหนี่ยวไกตามจังหวะที่เขาบอก กระสุนพุ่งเจาะกึ่งกลางหน้าผากของเป้าหมายอย่างแม่นยำ
แรงถีบของปืนทำให้ร่างกายของเธอถอยมาปะทะกับอกแกร่งของเขา
เธอนิ่งค้างไป... กลิ่นดินปืนผสมกับกลิ่นกายดิบๆ ของดีน
มันทำให้เธอรู้สึกถึงอำนาจบางอย่างที่กำลังกลืนกินความเมตตาในใจ
"เก่งมาก..."
ดีนก้มลงจูบที่ไหล่มนที่โผล่พ้นเสื้อคลุม มือหนาเริ่มลูบไล้จากเอวขึ้นมายังเนินอกอย่างถือวิสาสะ
ทว่า... จังหวะแห่งความเร่าร้อนกลับถูกขัดจังหวะ เมื่อหน้าจอมอนิเตอร์ทุกบานในห้องเปลี่ยนเป็นภาพของซาเวียร์!
[ "ไง... คุณหมอไอลิน จำผมได้ไหมครับ?" ]
เสียงนุ่มนวลทว่าทรงอำนาจของซาเวียร์ดังขึ้นผ่านระบบกระจายเสียง
ภาพบนจอคือซาเวียร์ที่กำลังนั่งไขว่ห้าง ดูสง่างามและมีเสน่ห์อย่างเหลือร้าย ผิดกับดีนที่ดูดิบเถื่อนและอันตราย
ไอลินจ้องมองหน้าจอด้วยหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ เธอยังจำได้... ตอนที่เธอต้องเข้าไปประเมินจิตใจของซาเวียร์เมื่อปีก่อน เขามองเธอด้วยสายตาที่เหมือนจะ "กลืนกิน" เธอเข้าไปทั้งตัว สายตาที่ไม่ได้เต็มไปด้วยราคะชั้นต่ำเหมือนเชน แต่เป็นสายตาของคนที่จะ "ยึดครอง" ทุกอย่างของเธอ
[ "ผมเสียใจจริงๆ ที่เห็นคุณต้องไปเกลือกกลั้วกับอาชญากรไร้หัวใจอย่างไอ้ดีน" ]
ซาเวียร์ยิ้มบางๆ แววตาแฝงความเห็นใจ (ที่จงใจสร้างขึ้น)
[ "ดีนมันแค่ใช้คุณเป็นโล่... แต่นักรบอย่างผม รู้จักวิธีถนอมผู้หญิงมากกว่ามันเยอะ" ]
[ "มาหาผมที่โซน E สิครับไอลิน... ผมมี 'ความลับ' เรื่องแผนการที่แท้จริงของดีนจะบอกคุณ" ]
ดีนคำรามต่ำในลำคอด้วยความโกรธ เขาคว้าไมโครโฟนมาตอกกลับทันที
"แกอยากตายไวขึ้นใช่ไหมซาเวียร์!"
[ "โอ้... ใจเย็นสิเพื่อนรัก" ]
ซาเวียร์หัวเราะเบาๆ ดวงตาสีเทาฟ้าจ้องตรงมาที่กล้อง ราวกับจะสบตากับไอลิน
[ "ไอลิน... คุณฉลาดพอจะรู้ว่าใครคือผู้ชนะในเกมนี้" ]
[ "ดีนมันจะพาคุณไปลงนรกพร้อมกับมัน... แต่ผมจะพาคุณออกไปจากเกาะนี้ในฐานะราชินี" ]
[ "คิดดูให้ดีนะครับ... ผมจะรอคุณอยู่ที่ทางเชื่อมเขต B2" ]
หน้าจอดับวูบไป... ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่กดดันยิ่งกว่าเดิม
ดีนหันกลับมาคว้าไหล่ของไอลินอย่างแรง ดวงตาของเขาวาวโรจน์ด้วยความหึงหวงและหวาดระแวง
"คุณห้ามไปฟังมัน! ซาเวียร์มันคือหมาจิ้งจอกหน้าหล่อ!"
"แต่เขารู้เรื่องแผนการของคุณ..." ไอลินตอบเสียงแผ่ว ความสงสัยเริ่มผุดขึ้นในใจ
"แผนการที่คุณยังไม่เคยบอกฉันทั้งหมด... คุณจะทำอะไรกับเกาะนี้กันแน่ดีน?"
"ผมจะช่วยคุณ"
ดีนตะคอก เขาบดจูบลงมาที่ริมฝีปากของเธออย่างรุนแรง
ราวกับจะลบภาพซาเวียร์ออกไป จูบนี้เต็มไปด้วยความครอบครองและความเจ็บปวด
ไอลินจูบตอบเขา... แต่ในใจของเธอกลับมีความสับสน ภาพของซาเวียร์ที่ดูสุขุม
หล่อเหลา และให้เกียรติ (ลวงตา) มันเข้ามาสั่นคลอนความมั่นใจที่เธอมีต่อดีน
เธอมองเห็นทางแยกสองทาง... ทางหนึ่งคือปีศาจที่ดิบเถื่อนที่พร้อมจะพังทลายทุกอย่างเพื่อเธอ
แต่อีกทางคือจอมบงการที่ดูเหนือชั้นกว่าที่หยิบยื่นข้อเสนอที่เย้ายวนใจ
ในจังหวะที่ดีนกำลังซุกไซ้ซอกคอของเธออย่างบ้าคลั่ง มือของไอลินแอบคว้า 'คีย์การ์ดสำรอง'
ที่ซ่อนอยู่บนโต๊ะมาเก็บไว้ เธอยังไม่รู้ว่าจะใช้มันทำอะไร... แต่เธอก็ไม่อยากเป็นเพียงเบี้ยในกระดานของใครอีกต่อไป
"ดีน... ถ้าต้องเลือกระหว่างฉันกับเกาะนี้ คุณจะเลือกอะไร?"
เธอถามขณะที่ร่างกายถูกเขาเบียดเสียดกับผนัง
ดีนชะงักไปครู่หนึ่ง... สายตาของเขาลังเลเพียงเสี้ยววินาที แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ไอลินรู้สึกเจ็บแปลบในอก
เขาไม่ตอบ... แต่กลับกระแทกจูบลงมาอีกครั้ง เป็นการเลี่ยงคำตอบที่ชัดเจนที่สุด
[ในเงามืดของทางเดินชั้น B4]
สายลับของซาเวียร์ที่แอบแทรกซึมเข้ามา กำลังเฝ้ามองความขัดแย้งของทั้งคู่ผ่านกล้องจิ๋ว
"เหยื่อเริ่มติดกับแล้วครับหัวหน้า..."
ซาเวียร์ที่นั่งดูภาพสดอยู่แสยะยิ้ม เขายกแก้วไวน์ขึ้นดื่มอย่างสบายอารมณ์
"ผู้หญิงน่ะ... ยิ่งเห็นผู้ชายแย่งชิงตัวเองเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกมีค่า"
"และเมื่อเธอรู้สึกมีค่า... เธอก็จะเลือกคนที่ 'ให้' สิ่งที่เหนือกว่าเสมอ"
"เตรียมทีมบุกชิงตัวหมอสาว... เมื่อสัญญาณไฟในโซน Zero ดับลง"
สงครามระหว่างหมาป่าสองตัวเพื่อแย่งชิง "เหยื่อ" ที่สวยที่สุด กำลังจะระเบิดขึ้นในทาร์ทารัส!
- Writer
