ตอนที่ 2 : คืนสีเลือด และการทรยศของร่างกาย

1439 Words

ความเงียบใน 'ทาร์ทารัส' ยามค่ำคืน น่าสะพรึงกลัวกว่าเสียงกรีดร้องยามกลางวัน เสียงคลื่นซัดกระทบฐานคอนกรีตของเรือนจำ ดัง โครม... โครม... เหมือนเสียงกลองรบที่กระตุ้นให้เลือดในกายพลุ่งพล่าน 'ไอลิน' นั่งอยู่ในห้องพักแพทย์ส่วนตัว เธอยังอยู่ในชุดเดิม... ชุดที่ 'ดีน' จ้องมองจนเธอรู้สึกเหมือนเปลือยเปล่า ในมือของเธอคือ 'คีย์การ์ดสำรอง' ที่เธอได้มาจากการแอบขโมยรหัสผ่านในห้องทำงานพัศดี ทำไมเธอต้องทำแบบนี้? ทำไมเธอต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อไปหาอาชญากรคนนั้น? คำถามนี้วนเวียนอยู่ในหัว แต่คำตอบกลับซ่อนอยู่ในความเปียกชื้นที่กึ่งกลางกาย ความต้องการลึกๆ ที่เธอไม่เคยยอมรับ... ความโหยหาในอันตราย ติ๊ด... เสียงปลดล็อคประตูชั้นที่หนึ่งดังขึ้นเบาๆ ไอลินก้าวเท้าผ่านโถงทางเดินที่สว่างด้วยแสงไฟสำรองสีแดง บรรยากาศเหมือนเดินอยู่ในหลอดเลือดของปีศาจ เธอกระชับเสื้อกาวน์แน่น พยายามเดินให้เงียบที่สุด หลบเลี่ยงมุมกล้องวงจรปิดตามพิกัดที่พระเอกเคย 'บอกใบ้' ผ่านสายตา ทุกก้าวที่เดิน... หัวใจเต้นแรงจนหูอื้อ จนกระทั่งเธอมาถึงหน้าห้องขัง หมายเลข 000 ดีนไม่ได้นอน เขากำลังโหนตัวกับคานเหล็กด้านบน กล้ามเนื้อแขนและแผ่นหลังขยายพองจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน เหงื่อไหลซึมตามร่องกล้ามเนื้อ สะท้อนแสงสีแดงจนดูเหมือนเขาถูกชโลมด้วยเลือด ทันทีที่เสียงฝีเท้าหยุดลงที่หน้ากระจก ดีนปล่อยตัวลงสู่พื้นปูนอย่างไร้เสียง เขายืนประจันหน้ากับเธอ คราวนี้... ไม่มีพัศดีเชนคอยขวาง "คุณมาไวจริงๆ... ไอลิน" น้ำเสียงของเขาแหบพร่า ทุ้มต่ำจนสั่นสะเทือนเข้ามาถึงในอกของเธอ "ฉันมาเพื่อ... เอาสิ่งที่คุณสัญญาไว้" ไอลินพยายามทำเสียงให้เข้ม แต่มือที่ถือคีย์การ์ดกลับสั่นจนสังเกตได้ ดีนหัวเราะเบาๆ เขาก้าวเข้ามาชิดกระจก สายตาคมกริบจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับจะสูบเอาวิญญาณออกมา "รหัสผ่านเข้าข้อมูลลับของเชน... มันอยู่ในนี้" เขาชูชิปขนาดจิ๋วขึ้นมา "แต่ก่อนจะให้... ผมอยากรู้จรรยาบรรณของคุณหน่อย" "ถ้าต้องแลกศักดิ์ศรีหมอ... กับสิ่งที่ต้องการ" "คุณจะแลกไหม?" ดีนเริ่มเคลื่อนไหวช้าๆ เขาแนบฝ่ามือลงบนกระจกนิรภัย สายตาไม่ได้จ้องหน้าเธอ... แต่จ้องที่กระดุมเสื้อกาวน์ "ปลดมันออก" "ว่าไงนะ!?" ไอลินอุทาน "ผมบอกให้... ปลดกระดุมออกทีละเม็ด" ดีนออกคำสั่ง เสียงของเขาทรงอำนาจจนเธอปฏิเสธไม่ได้ "ที่นี่ไม่มีใครเห็น... มีแค่ผมกับคุณ" "เชนมันกำลังยุ่งกับการเช็คระบบสำรองไฟที่ผมแอบเจาะไว้" "เรามีเวลา... 15 นาที" ไอลินเม้มปากแน่น ความอับอายปะทะความกระหาย นิ้วเรียวสวยค่อยๆ เลื่อนไปที่กระดุมเม็ดบนสุด ปึก... กระดุมเม็ดแรกหลุดออก เผยให้เห็นลำคอระหงและลูกไม้สีดำของชั้นเยื่อบางๆ ข้างใน เสียงลมหายใจของดีนเริ่มหนักขึ้น เขามองภาพนั้นด้วยสายตาหิวกระหาย "ต่อสิ... อย่าให้ผมต้องรอนาน" ไอลินค่อยๆ ปลดเม็ดที่สอง... และสาม เสื้อกาวน์สีขาวหลุดลุ่ยออกจากไหล่เนียน เผยให้เห็นชุดเดรสสีน้ำเงินเข้มที่รัดจนเห็นทรวดทรงชัดเจน หน้าอกของเธอสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหอบหายใจ ยอดอกชูชันดันเนื้อผ้าออกมาอย่างเห็นได้ชัด เพราะอากาศที่เย็นเยือก... และอารมณ์ที่พุ่งสูง ดีนทนมองอยู่เฉยๆ ไม่ไหว เขาทุบกระจกเบาๆ ด้วยกำปั้น "ขยับเข้ามา... ให้หน้าอกคุณแนบกับกระจก" ไอลินทำตามอย่างว่าง่ายเหมือนถูกสะกดจิต เธอเดินเข้าไปจนหน้าอกอวบอิ่มแนบสนิทกับกระจกนิรภัยที่เย็นเยียบ ความเย็นของกระจก ตัดกับความร้อนจากร่างกายของเธอ จนเกิดเป็นความรู้สึกแปลกประหลาดที่ชวนสยิว ดีนโน้มหน้าลงมา... ปากของเขาอยู่ห่างจากยอดอกของเธอเพียงแค่กระจกกั้น "จินตนาการสิไอลิน..." "ถ้ากระจกนี่หายไป... ผมจะกัดมันให้จมเขี้ยว" "ผมจะกระชากชุดบ้าๆ นี่ออก... แล้วฝังหน้าลงไปในตัวคุณ" คำพูดหยาบโลนแต่นุ่มนวลทำให้ไอลินขาอ่อนแรง เธอต้องใช้มือยันกระจกไว้เพื่อไม่ให้ล้มลง "อ๊ะ... คุณคีริน... เอ๊ย... ดีน..." เธอเผลอหลุดเสียงครางออกมา ดีนยิ้มอย่างพึงพอใจ เขามือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกางเกงนักโทษของตัวเอง ขยับขึ้นลงช้าๆ อย่างโจ่งแจ้ง ไอลินจ้องภาพนั้นไม่วางตา ภาพความเป็นชายที่คับแน่นอยู่ใต้ผ้าสีส้ม และความดิบเถื่อนของชายหนุ่มตรงหน้า ทำให้เธอลืมสิ้นทุกจรรยาบรรณ "อยากสัมผัสผมไหม?" ดีนถามเสียงพร่า "อยาก... ฉันอยาก..." ไอลินตอบอย่างไร้สติ "งั้นเปิดประตูซะ... คีย์การ์ดในมือคุณ" "เปิดนรกออกมา... แล้วผมจะทำให้คุณรู้ซึ้งถึงคำว่า 'ขึ้นสวรรค์' ในคุก" วินาทีนั้น... ไอลินไม่สนอีกต่อไปว่าเขาคืออาชญากร หรือเขาคือคนที่ฆ่าคนมานับไม่ถ้วน เธอรู้อย่างเดียวคือ... เธอต้องการให้เขาเข้ามาอยู่ในตัวเธอตอนนี้ ติ๊ด! เสียงสัญญาณไฟสีเขียวสว่างวาบ ประตูนิรภัยเลื่อนเปิดออกช้าๆ ดีนพุ่งตัวออกมาเหมือนสัตว์ร้ายที่หลุดจากกรง เขาคว้าเอวบางของไอลินแล้วเหวี่ยงเธอเข้าไปในห้องขัง ก่อนจะกดร่างของเธอลงกับผนังปูนที่เย็นเฉียบ ปึก! แผ่นหลังของเธอสัมผัสความเย็น แต่เบื้องหน้าคือร่างกายที่ร้อนราวกับไฟของดีน เขาไม่รอช้า... ริมฝีปากหนาฉกชิงลมหายใจของเธอทันที จูบของเขาดิบเถื่อน รุนแรง และเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความเป็นชาย เขาบดขยี้ริมฝีปากสวยจนห่อเลือด ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดอย่างหิวกระหาย ราวกับคนอดอยากที่เพิ่งได้เจออาหารมื้อแรกในรอบปี "อื้อออ...!" ไอลินประท้วงในลำคอ แต่กลับโอบกอดรอบคอเขาไว้แน่น มือหนาของดีนไม่อยู่สุข เขากระชากเดรสสีน้ำเงินของเธอจนขาดวิ่น เสียงผ้าฉีกขาดดังชัดเจนในความเงียบ เผยให้เห็นร่างกายขาวผ่องราวกับหิมะที่ซ่อนอยู่ภายใต้อาภรณ์ ผิวเนียนละเอียดของหมอสาว... กำลังจะถูกตีตราด้วยรอยรักของนักโทษประหาร ดีนก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาว เขาขบเม้มจนขึ้นรอยแดงเข้มไปทั่ว "ผิวคุณ... หอมกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก" เขาพึมพำชิดผิวเนื้อ มือข้างหนึ่งบีบคลึงเต้าทรวงอวบหยัดอย่างรุนแรง จนมันล้นทะลักออกมาตามง่ามนิ้ว ไอลินแอ่นอกรับสัมผัสอย่างซ่านสยิว นิ้วเท้าของเธอจิกเกร็งจนสุดแรง "ดีน... เร็วเข้า... ฉันไม่ไหวแล้ว..." เธออ้อนวอนด้วยเสียงที่สั่นพร่า ดีนแสยะยิ้ม เขายกขาเรียวของเธอขึ้นมาเกี่ยวเอวหนาไว้ข้างหนึ่ง ก่อนจะรูดซิปกางเกงนักโทษลง ความแข็งขึงที่อัดอั้นมานาน... ปรากฏต่อสายตา ไอลินเบิกตากว้างด้วยความตกใจปนตื่นเต้น แต่มันสายเกินกว่าจะถอยหลัง "เตรียมตัวไปนรกกับผมนะ... คุณหมอ" ดีนกระแทกแก่นกายเข้าสู่ความคับแน่นทันทีโดยไม่มีการเบิกทาง! "กรี๊ดดด...!" เสียงกรีดร้องของไอลินถูกดีนปิดไว้ด้วยจูบอีกครั้ง ความเจ็บปวดจากการฉีกขาดแล่นปราดเข้าสู่สมอง แต่มันกลับแฝงไปด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงจนเธอแทบคลั่ง ดีนไม่ปล่อยให้เธอพัก เขาเริ่มขยับตะโบมเข้าใส่ซ้ำๆ อย่างรุนแรงและรวดเร็ว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! สะท้อนก้องห้องขัง ไอลินสั่นสะท้านไปทั้งตัว หน้าอกคู่สวยกระเพื่อมไหวตามแรงกระแทก เธอรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ "แน่นชะมัด... ไอลิน... คุณมันสุดยอด..." ดีนครางต่ำ เหงื่อของเขาสลับหยดลงบนตัวเธอ สงครามกามารมณ์ในห้องขังเบอร์ 000 ดำเนินไปอย่างดุเดือด โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่า... ที่ห้องควบคุมด้านบน หน้าจอที่ควรจะดับไปแล้ว... กลับสว่างขึ้นมาหนึ่งจอ พัศดีเชน นั่งจ้องภาพความเริงรมย์นั้นด้วยดวงตาที่แดงก่ำ มือของเขากำพนักเก้าอี้จนหักสะบั้น "สนุกให้พอนะดีน..." เชนแสยะยิ้มที่อำมหิตที่สุดออกมา "เพราะพรุ่งนี้... ผมจะให้คุณดูภาพเมียคุณ... โดนผมขยี้บ้าง!"

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more