Sa loob ng malawak na bulwagan ng kanilang tirahan, malamig ang hangin at mabigat ang presensya ng bawat isa. Ang mga haligi’y nakabalot sa lumang marka ng kanilang lahi, at sa gitna ay nakaupo si Khyro sa mataas na upuan, hawak ang isang manipis na pergamino na may mga ulat ng kanyang mga kawal.
“Hindi maganda ang galaw ng mga dark vampires nitong huli,” mahinahong wika ni Alaric, nakatayo sa kaliwa niya, palaging tuwid ang tindig at seryoso ang mukha. “Kung tama ang mga impormasyong ito, maaaring subukan nilang guluhin muli ang teritoryo ng Academy.”
Tahimik lang si Khyro, nakapikit habang iniipon ang bawat detalye sa kanyang isipan. Ang aura niya, bagaman kalmado, ay tila mas mabigat kaysa dati—parang may bago siyang pinapasan.
Si Caelum naman, na nakaupo sa armrest ng isa sa mga upu
