“กูไม่เคย...”

1139 Words

มิ้งนั่งนิ่งเงียบมาสักพักแล้ว จากที่ปกติต้องเมาสรวลเฮฮายิ่งกว่าเพื่อน แต่เพราะหลายสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้สนุกไม่ออก ทั้งสายตาแฟนเก่าที่จ้องมองมา ทั้งสัมผัสภายใต้ผ้าคลุมจากมือของเพื่อนสนิทที่เป็นมากกว่าเพื่อน สร้างความสับสนปั่นป่วนใจยิ่งกว่าคลื่นทะเลในคืนนี้เสียอีก “เป็นไร..” ร่างสูงข้างกายกระซิบถาม “..เปล่า แค่ง่วงอ่ะ” บอสมองยัยตัวเล็กสลับกับไอ้รุ่นพี่แฟนเก่าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม รู้สึกหงุดหงิดใจบอกไม่ถูก มือหนาเลื่อนไปประสานมือเธอไว้ใต้ผ้าคลุม ความหวงเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าตัว “ต่อไปตากู..” แมคยกมือ เกมส์วงเหล้าดำเนินมาสักพักแล้ว ตอนนี้ทุกคนเริ่มเมากันหนักขึ้น เพราะแต่ละคำถามมันจงใจให้ต้องยกแก้วกันทั้งนั้น “กูไม่เคย...เอาเพื่อน” “เชี่ย.. คำถามมึงนี่กะฆ่าหลายคนเลยนะไอ้สัสแมค” “ฮึๆ เอาสิ โกหกไม่จบ 4 ปี นะเว้ย!” หลายคนในวงเริ่มเลิกลั่ก แต่เพราะเมากันมากแล้ว สติก็ค่อยๆ ลดน้อยลงไป มีคนเริ่มยกหมดทั้งแก้วอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงเชียร์เฮฮาของเพื่อน และขาดไม่ได้กับการยิงคำถามว่าเพื่อนคนนั้นคือใคร “อ้าวไอ้บอส มึงไม่ยกวะ ไม่จบ 4 ปี นะมึง ฮ่าๆๆ” เจโพล่งขึ้น บอสได้แต่ถอนหายใจและหัวเราะเบาๆ มือหนาลูบต้นคอไปมาเหมือนกำลังตัดสินใจว่าจะรับมือยังไงดี ถ้าเขากระดกแก้ว แน่นอนว่าคนที่น่าจะเสียหายที่สุดคือมิ้ง แต่ลึกๆ แล้วเขาอยากทำ เพื่อส่งสัญญาณบอกไอ้หมอนั่นให้เลิกมาวอแวสักที บอสกระดกแก้วหมดรวดเดียว “เชี่ยย ไอ้บอส..” “อะไร?” “ป๊าววว” ร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ สะดุ้งเล็กน้อย และรีบเก็บอาการ มิ้งหน้าขึ้นสีระเรื่อ รู้ว่าต้องกำลังโดนหลายคนมองอยู่แน่ เลยทำทีหัวเราะกลบเกลื่อน ไม่มีใครถามบอสว่าใคร เพราะแทบทุกคนเดาได้อยู่แล้ว แม้สมมติว่าอาจจะไม่เคยเกิดขึ้นจริง พวกแม่งก็คิดกันไปแล้วอยู่ดี รวมถึงโอมที่กำมือแน่นจนเล็บจิกขึ้นรอยแดงบนฝ่ามือ “มิ้งไม่แดกเลยวะวันนี้ นั่งเงียบเชียว” เฟิร์สถาม แต่คำถามจริงๆ ที่ตั้งใจจะถามคือ ทำไมมึงไม่แดกตามไอ้บอสไป “เอ้า ก็กูไม่เคยไง จะให้กูโกหกเจ้าที่เหรอ” “ดีแล้วไอ้สัส อย่าให้มันเมานักเลย เดี๋ยวก็งอแงร้องมิ้งแฉะๆ เหมือนวันนั้นอีก” “ไอ้เหี้ยเจ!” มิ้งตะโกนพร้อมกับปาแก้วไปทางเพื่อนปากแจ๋ว “โอ๊ย!” เพราะไม่เมามากพอ พอเจอกวนตีนแบบนี้ก็เลยหงุดหงิดเป็นพิเศษ มิ้งหยิบแก้วของคนข้างๆ มารินเหล้าเพียวลงไปครึ่งค่อน กระดกรวดเดียวหมด ก่อนจะรินซ้ำอีกรอบและส่งเข้าไปในร่างกายบอบบางของตัวเองในเวลาอันรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาของหลายคนที่จับจ้องอยู่ เนื่องจากตอนนี้ยังอยู่ในคำถามเดิม และมิ้งก็กระดกไปแล้ว.. หัวโล่งดีชิบ.. “ไหวไหม? อยากไปนอนยัง?” บอสโน้มตัวไปกระซิบถาม “ยังอ่ะ อยากเมากว่านี้” “ดื้อ..” เขากระซิบข้างหูแผ่วเบา จงใจให้ใกล้กว่าปกติ “อยากจูบ..” มิ้งหันไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ใบหน้าสวยโฉบแตะเล็กน้อยกับริมฝีปากที่เขาโน้มมาใกล้ เพราะฤทธิ์เหล้าเพียวที่เพิ่งกระดกไปทำให้ตอนนี้ร่างเล็กขึ้นสีระเรื่อไปทั้งตัว แทบจะกลายเป็นมะเขือเทศอยู่แล้ว การกระทำนั้นของเธออยู่ในสายตาของใครบางคน อันที่จริงก็หลายคน.. “อ่ะ คิวต่อไปตากูนะๆ” คราวนี้เป็นเจที่เอากับเขาบ้าง “กูไม่เคย..อยาก เอ๊ะ! มันต้องพูดยังไงวะ เอาใหม่ๆ เชี่ยมึนละ กูไม่เคย..ไม่อยากได้คนในวงนี้” “ห๊ะ?” “อะไรของมึงไอ้เจ” “พวกมึงไม่เข้าใจอ่ออ เชี่ยกูก็งงตัวเอง” “พูดห่าอะไรของมึงเนี่ย เอาใหม่ดิ๊” “เออๆ เอาใหม่ๆ คือว่าาา กูไม่เคย...อยากได้ใครสักคนในวงนี้ งงป่ะ? ก็แบบถ้าใครยกแก้วแดก แปลว่าอยากได้ใครบางคนที่อยู่ในวงนี้อ่ะ เข้าใจยัง?” “เฮ้ออ ต้องแปลไทยเป็นไทย” แมคบ่นอุบ “แล้วไงอ่ะ ทำไมไม่มีใครเล่นอ่ะ คือพวกมึงไม่เข้าใจคำถามหรือว่าพวกมึงไม่เคย?” “ไม่เคยไอ้สัส ใครจะไปคิดเหี้ยๆ แบบมึง วงนี้มีผู้หญิงอยู่ 4 คน มึงก็เล่นมาได้นะไอ้เหี้ย” เปรมใส่อารมณ์ เพราะคำถามมันทุเรศเกินไป ถ้ามีใครสักคนยกแก้ว ก็แปลว่ากำลังคิดในแง่นั้นกับคนที่นั่งอยู่ในนี้ คนใดคนหนึ่ง “เอ้า! ก็เล่นหนุกๆ มึงเป็นคนคิดเองด้วยนะเกมส์อ่ะ กูผิดเฉย” “เชี่ย..” เฟิร์สอุทาน เมื่อมีบางคนในวงเริ่มยกแก้วขึ้นกระดกเงียบๆ ตามมาด้วยอีกคน และอีก 6-7 คน รวมถึงโอม ที่ยังจับจ้องที่ยัยแฟนเก่าของเขาอยู่แทบจะตลอดเวลา ภาพที่เห็นคืนนี้ทำให้รสเหล้าที่กลืนลงคอมันขมกว่าเดิมร้อยเท่า เธอได้แต่มองเขาด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบาย ในขณะที่คนข้างกายก็สร้างความสับสนให้เธอไม่หยุด แม้หลายคนจะกระดกแก้ว แต่แทบไม่มีใครเอ่ยแซวกันออกมาตรงๆ เพียงหัวเราะน้อยๆ กันเท่านั้น เพราะผู้หญิงที่นั่งอยู่ในนี้มี 4 คน เป็นทอมไปแล้ว 2 อีกคนก็ห้าวๆ ก็คงจะเหลืออยู่เพียงคนเดียว คนเดียวที่ดูจะเป็นเป้าสายตาได้แต่ลูบคอไปมาป้อยๆ ไม่รู้จะทำตัวยังไง เลยรินเหล้าลงแก้วตัวเอง กระดกไปด้วยอีกคนซะเลย ก่อนที่คนตัวโตที่นั่งอยู่ข้างๆ จะกระดกตามไปด้วย พลางส่งมือหนามาไล้เล่นที่หน้าขาภายใต้ผ้าคลุม “มึงอยากได้กูทำไมไม่บอกวะไอ้บอส โธ่ๆๆ คืนนี้เรานอนด้วยกันนะจ๊ะ” “เชี่ยย หยุดเลย ขนลุก!” เปรมผู้มาโปรดทุกคน จงใจสร้างเสียงหัวเราะเพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัดแปลกๆ ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ มิ้งถอนหายใจอย่างโล่งอกขึ้นมาบ้างนิดหน่อย แต่ก็พบว่าไอ้คนข้างๆ มันนิ่งเงียบไปจนน่าสงสัย บอสเอื้อมไปหยิบขวดเหล้ามารินลงในแก้วตัวเองเพิ่ม ส่งสายตาจับจ้องที่ยัยเพื่อนตัวเล็กข้างๆ มือหนาโอบเอวร่างเล็ก ดึงรั้งให้เข้ามาชิดตัวเองมากขึ้น เขากระดกหมดแก้วโดยไม่ละสายตาจากเธอ “ไปนอนยัง?” ใบหน้าคมโน้มเข้ามากระซิบข้างหู “อยากกินมิ้งจะแย่แล้ว..”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more