“กลับเตนท์กัน...”
บอสกระซิบเสียงแหบพร่า แววตาแทบจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว และไม่ต่างจากอีกหลายคนที่นั่งอยู่ในวงนี้ สายตาโลมเลียแบบไม่ปิดบังที่จ้องมา ทำให้เธอยิ่งดูมีเสน่ห์มากขึ้นเป็นเท่าตัว ยิ่งเขารับรู้ว่าเธอเป็นที่ต้องการของใครต่อใคร เขายิ่งต้องการครอบครองเธอมากขึ้น
ใจหนึ่งก็โกรธ หวงจนแทบบ้า แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกสะใจที่ได้เป็นผู้ชนะ
“งื้ออ ยังไม่อยากกลับอ่ะ” มิ้งงอแง
มือเขาที่จับอยู่ใต้ผ้าคลุมลูบไล้เรียวขาเนียน นิ้วเรียวเขี่ยวนไปมาบนฝ่ามือ เธอรู้ว่าเขาจะสื่ออะไร แต่นี่มันไม่ใช่ที่ที่จะมาทำเรื่องแบบนั้นสักนิด
“นะ..” บอสส่งสายตาเว้าวอน และไม่รอฟังคำตอบสักนิด โพล่งออกมาดื้อๆ เหมือนตั้งใจให้ทุกคนรับรู้ “มิ้งมันไม่ไหวละอ่ะ เดี๋ยวกูพามันไปนอนก่อนนะ”
“หือ?”
คนถูกอ้างหันมองหน้าขวับ ก็เธอยังไหว และไม่ใกล้คำว่าเมาตามปกติที่เคยเป็นเลยด้วยซ้ำ กำลังจะอ้าปากประท้วง แต่ก็ต้องถูกหยุดไว้ด้วยสายตากร้า
