“เหมือนจะตัวรุมๆ”
บอสวางหลังมือที่หน้าผากมิ้งเทียบกับหน้าผากตัวเองเพื่อเช็คอุณหภูมิ ดูเหมือนเธอจะมีไข้นิดหน่อย อาจเพราะน้ำค้างตอนเช้า
“หน้างอเชียว” เขาหยิกแก้มเธอเบาๆ พยายามให้ยิ้ม ก็ยัยตัวเล็กตื่นมาหน้างอเป็นกุ้งแต่เช้า
“ปวดหัว..”
“อ่ะกินพาราไปก่อน” เขาส่งยากับน้ำให้ ก่อนจะหยิบเสื้อชอปตัวเองยัดใส่มือเธอ “ใส่นี่คลุมไว้ด้วย ..แล้วไปรอที่รถเลยนะ ไปดูดบุหรี่แป๊บ”
เธอทำตามอย่างว่าง่าย เพราะปวดหัวจากอาการแฮงค์ ไม่มีแรงจะไปเถียงอะไรอีก และเพราะยังโกรธเรื่องเมื่อคืนอยู่ ใครจะไปยิ้มออกล่ะ ถ้าตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองลายพร้อยเป็นตุ๊กแกจากรอยดูดเมื่อคืน ไหนจะต้องลุ้นอีกว่าใครจะเห็นไหม นึกแล้วก็น่าหงุดหงิด
หงุดหงิดที่สุดก็คือตัวเอง ที่ยอมให้เขาทำตามใจ
มิ้งหยิบกระจกมาสำรวจตัวเอง โชคดีที่รอยพวกนั้นอยู่แถวเนินอก ทำให้เสื้อชอปบังค่อนข้างมิด เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินไปรวมกับเพื่อนที่กำลังรอขึ้นร
