“พวกมึงขยับออกห่างจากกันสัก 3 เซนก็ไม่มีใครว่านะครับเพื่อน”
มิ้งสะดุ้งเพราะเสียงแซวของเพื่อนในกลุ่ม ก่อนจะพบว่าตัวเองกับอดีตเพื่อนสนิทตัวร้ายที่เพิ่งกลายมาเป็นแฟนหมาดๆ นั่งชิดติดกันเกินไปจนตกเป็นเป้าสายตา
“แทบจะสิงกันอยู่ละไอ้ห่า”
“เอาน่ะ ข้าวใหม่ปลามันอ่ะไอ้แมค มึงก็เข้าใจเพื่อนหน่อยดิ” เฟิร์สเสริม “แต่มึงเพลาๆ หน่อยก็ดีนะไอ้บอส พลาสเตอร์ใช่จะปิดรอยได้หมดนะครับ”
“ไอ้สัส!”
มิ้งปาขนมใส่เพื่อนแก้เขิน หน้าขึ้นสีแดงแปร๊ดพลางลูบคอตัวเองป้อยๆ ก่อนจะขยับตัวออกห่างจากไอ้คนต้นเรื่องที่ตอนนี้ดูออกจะพอใจกับการโดนแซว อันที่จริงเธอขยับออกมาหลายรอบแล้ว แต่เขาก็ยังขยับตามมาประชิดเธออีกอยู่ได้ ไม่รู้กลัวจะหายหรือยังไง
“ร้อน อย่ามาใกล้มาก” เธอผลักเขาออกจากตัว
บอสยิ้มขบขันให้คนตัวเล็กที่กำลังเขินจนลุกลี้ลุกลน ก่อนจะโน้มหน้าไปกระซิบข้างหูเธอเบาๆ พอให้ได้ยินกันเพียงสองคน “ร้อนแบบไหนอ่ะ ..แบบคืนนั้นป่ะ
