เพื่อนสาวจอมยั่ว

1719 Words

~Heaven Night Bar~ ใช้เวลาไม่นานก็เดินถึงร้านเหล้าเจ้าประจำหลังมอที่กลุ่มเพื่อนมักจะมารวมตัว ด้วยราคาที่ค่อนข้างเป็นมิตร ที่สำคัญคืออยู่ใกล้กับหอพักมิ้ง คนที่เมาแล้วน่าปวดหัวที่สุด จะได้หามกลับได้ง่ายหน่อย “เดี๋ยว..” บอสดึงรั้งแขนเธอไว้ก่อนจะเดินเข้าร้าน “อะไร?” “ตกลงกันก่อน” “เฮ้ออ อะไรอีกอ่าา” เธอจิ๊ปากขัดใจ “ห้ามกินเยอะ ห้ามเรื้อน ใครยื่นแก้วมาให้ห้ามรับ แล้วถ้าจะไปห้องน้ำให้บอก” “บอส..” คนตัวเล็กพ่นหายใจอย่างหงุดหงิดพลางกลอกตามองบน เขาเจ้ากี้เจ้าการกับเธอมากขึ้นทุกวัน เขารู้ว่าเธอต้องไม่พอใจ แต่ที่ต้องทำแบบนี้เพราะที่ผ่านมามันเคยมีเหตุการณ์ที่เธอเดินไปเข้าห้องน้ำแล้วโดนจับกรอกเหล้าลวนลาม ดีที่เขาตามไปเห็นก่อนเลยช่วยได้ แล้วแบบนี้จะให้ปล่อยคลาดสายตาได้ยังไง ก็ยัยเพื่อนตัวเล็กมันเมาแล้วธรรมดาที่ไหน “เคนะ ตามที่บอก” “ไม่อ่ะ” “อย่าดื้อดิ” “มีสิทธิ์ไรมาสั่ง ผัวก็ไม่ใช่” บอสยกยิ้มมุมปากพลางดึงร่างเล็กเข้าหาตัว ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าใกล้ ส่งสายตาที่ปะปนทั้งความทะเล้นแต่ก็แอบจริงจังอยู่ในที “ก็ให้เป็นป่ะล่ะ? จะได้เลิกดื้อ..” “...ไร้สาระ” มิ้งสะบัดแขนให้หลุดจากการเกาะกุม และรีบเดินดุ่มเข้าร้านไปโดยไม่รอ ไม่อยากให้เขาจับได้ว่าเธอแอบวูบไหวกับแววตาของเขาอยู่ครู่หนึ่ง ชอบพูดอะไรบ้าๆ อีกแล้ว.. เธอสะบัดหัวไล่ความคิดออกไปพลางมองหาโต๊ะเพื่อน มีบอสเดินตามหลังมาติดๆ “เฮ้ยมาแล้วเว้ย! คุณบอสกับคุณมิ้ง คู่สามีภรรยาประจำสาขา” “ปรบมือต้อนรับคร้าบบบ ฮิ้ววว~” “น้อยๆ หน่อยพวกมึง แซวกูตั้งแต่ปี 1 ยันปี 3 ไม่เบื่อบ้างเหรอวะ?” มิ้งนั่งลงในกลุ่มเพื่อนพลางหาแก้วมารินเหล้า ด้วยความเป็นผู้หญิงที่มีอยู่ไม่กี่คนของคณะวิศวะ ทำให้มีเพื่อนผู้ชายรอบตัวเยอะ กับบอสก็สนิทกันมาตั้งแต่เข้าเรียน เรียกว่าตัวแทบจะติดกัน ถึงอย่างนั้นก็ไม่เคยคิดอะไรเกินเพื่อนหรือมีอะไรเกินเลยกันสักครั้ง และทั้งสองคนต่างก็เคยคบเคยคุยกับคนอื่น “ก็จะแซวจนกว่าพวกมึงจะได้กันอ่ะ” “ไอ้เปรมมึงนี่ก็ปากดีตลอด ถ้าพวกกูจะได้กันกูคงได้ไปนานละ แต่ผีเห็นผีอ่ะมึงเข้าใจป่ะ ฮ่าๆๆๆ รู้ไส้พุงกันขนาดนี้ใครจะไปเอากันลง” “มึงก็ลองเอาดูดิ” “ไอ้เหี้ยเปรม!” บอสถีบยันไปที่เพื่อนทีหนึ่ง “พูดห่าๆ ยังไงมันก็ผู้หญิง” “ฮ่าๆๆ เออ กูรู้มันเป็นผู้หญิง ผู้หญิงที่ตอนนี้โสดแล้วด้วย สวยชิบหายแต่ก็ไม่มีคนมาจีบ” “ก็เพราะกูคบพวกมึงเนี่ยไง! แม่งใครจะกล้าเข้ามาจีบ พวกมึงมันกาลกินีชัดๆ” มิ้งพูดทีเล่นทีจริงก่อนจะกระดกแก้วเหล้าเพียวเข้าปาก “เห้ยเดี๋ยว! นี่มึงไม่ผสมเลยเหรอ?” บอสแย่งแก้วมา “ไม่อ่ะ ไม่อร่อย แดกเพียวๆ อร่อยกว่า” “อย่าดื่มหนัก ตกลงกันแล้วนะมิ้ง..” เขากระซิบกระซาบข้างหู พลางบีบแขนเล็กเธอแน่น “ก็ไม่ได้รับปากสักหน่อย” เธอทำหน้าทะเล้นก่อนจะหันไปคุยกับเพื่อนคนอื่นต่อ “มึงนี่นะ.. เฮ้ออ~” เขาถอนหายใจ คืนนี้คงหนักอีกคืน.. มิ้งเป็นคนคออ่อนแต่ดันดื้อที่จะดื่มหนักตลอด แล้วเวลาเมาก็ไม่สนใจจะดูแลตัวเองสักเท่าไหร่ เสื้อผ้าที่ก็โป๊อยู่แล้วเป็นทุนเดิม ยิ่งพอเริ่มเมายิ่งไม่สนว่าหน้าอกหน้าใจมันจะปลิ้นจะโผล่ไปถึงไหน และแม้จะเป็นเพื่อนกัน แต่ผู้ชายก็คือผู้ชาย อะไรสวยๆ งามๆ น่ามอง มันก็มอง... 1 ชั่วโมงผ่านไป... “รินให้กูเพิ่ม เร็วๆ รินมาาา” “พอได้แล้วมิ้ง มึงแดกหนักเกินไปแล้ว!” “มิ้งมึงไหวป่ะวะ นั่งตัวตรงไม่ได้ละเนี่ย” เจ เพื่อนอีกคนที่นั่งอยู่ข้างกันถาม พลางสายตาก็มองที่เนินอกขาวเนียนของเธอที่ตอนนี้กระเพื่อมไปมาตามจังหวะเต้น แม้จะไม่ได้ตั้งใจ แต่มันก็เลี่ยงสายตาไม่ได้.. “กูม่ายมาววว บอสรินมาเร็ว! มันขาดตอน” “มึงพอก่อน แค่นี้ก็จะพูดไม่รู้เรื่องละ” “มึงแม่งเรื่องมากว่ะ กูรินเองก็ได้ เอามานี่! ...อ๊ะ! อ๊ายย~” เพล้งงง!! มิ้งที่ตัวโอนเอนอยู่บนโต๊ะ พยายามจะรินเหล้าใส่แก้ว แต่เพราะเริ่มเมาได้ที่แล้ว สุดท้ายเลยทำเหล้าหกใส่ตัว และแก้วหล่นลงพื้นแตกจนได้ “เห็นป่ะ? มึงทำเรื่องจนได้ ..อยู่นิ่งๆ เดี๋ยวโดนแก้วบาด” บอสบ่นพลางพยายามโอบรั้งร่างเล็กที่กำลังเมา ไม่ให้เซไปโดนเศษแก้วที่ตอนนี้พนักงานร้านกำลังมาจัดการเก็บและทำความสะอาดอยู่ พร้อมส่งสายตาไม่เป็นมิตรเพราะถูกเพิ่มภาระ เขาได้แต่หันไปขอโทษขอโพยแทนยัยเพื่อนตัวดีที่ตอนนี้ยังร้องหาแก้วใหม่ไม่หยุด “ฮือออ ก็มึงไม่รินอ่าาา” งอแงชิบ.. “เหล้าเลอะทั่วตัวมันละน่ะ” เจบอก พลางมองร่างเล็กของเพื่อนสาวที่ตอนนี้บริเวณหน้าอกชุ่มโชกไปด้วยเหล้า “เชี่ยย ทำไมกูเปียกอ่าา เหม็นเหล้าไปหมด ฮือออ~” คนเมาเริ่มงอแงหนัก “เจ~ เช็ดเหล้าออกให้กูหน่อยยย มันเหม็นนน” เธอว่าพลางกางแขนแอ่นอกไปทางเจที่นั่งข้างกัน ขอให้เพื่อนช่วยเช็ดเหล้าที่เลอะบนตัวออกให้โดยไม่ทันได้คิดอะไร แต่ผู้ชายก็คือผู้ชาย มีหน้าอกอวบๆ ขาวๆ มาแอ่นอยู่ข้างหน้า เป็นใครจะไม่รู้สึก.. “เชี่ยมิ้ง มึงนี่นะ..” เจพยายามเบนสายตาหนี ถึงจะน่ามองแต่ยังไงมันก็คือเพื่อน ที่เขาไม่อยากจะคิดไม่ดีด้วย และอีกอย่าง ไอ้คนข้างๆ ที่นั่งคุมเชิงอยู่ก็แผ่รังสีความหวงชิบหายจนน่าขนลุก “กูเช็ดให้เอง..” บอสดึงรั้งร่างเล็กของเพื่อนสาวกลับมาหาอ้อมกอดตัวเองกึ่งบังคับ พลางเอาแขนโอบแน่นไว้ข้างหนึ่ง ส่งสายตาเป็นเชิงดุที่เธอยั่วยวนไปทั่วอีกแล้ว ไม่ดูแลตัวเองเลย ถ้าคนตรงหน้าไม่ใช่เพื่อน ป่านนี้จะไปเหลืออะไร เขาหยิบทิชชูมาซับค่อยๆ ที่เนินอกเธอ ที่ตอนนี้แทบจะเรืองแสงในร้านเหล้าด้วยซ้ำ ความขาวของตัวเธอที่ตัดกับสีเขียวของเสื้อกล้ามตัวจิ๋ว กลายเป็นจุดสนใจที่หลายคนมองมาเจอ แล้วจะเล็ดรอดสายตาคนในโต๊ะไปได้ยังไง มิ้งถูกสายตาโลมเลียแทบจะกลืนกิน สาวสวยระดับดาวคณะในชุดที่โชว์สัดส่วนขนาดนี้ มาอยู่ในดงเสือดงจระเข้แบบในร้านเหล้าที่เมาไม่มีสติกันทุกคน รอดกลับห้องไปได้อย่างปลอดภัยก็ถือว่าทำบุญมาดี ก็ถ้าไม่ใช่เพราะมีบอสคอยขนาบข้างตลอดทุกครั้งที่เธอดื่ม ดูทรงแล้วก็ไม่น่าจะรอดไปได้ บอสซับทิชชูบนเนินอกเธอไปเรื่อยๆ ทีละนิด แต่ไม่ว่าจะทำยังไงมันก็ไม่หายเปียก เพราะส่วนที่เปียกจริงๆ คือส่วนด้านในเสื้อ เขาพยายามไม่ให้มือตัวเองโดนหน้าอกเธอมากเกินไป กลัวตัวเองจะคิดอะไรไม่ดีไปกว่านี้ เพราะตัวมิ้งตอนนี้มันยั่วไปหมด! “มันแฉะอ่ะบอสส มิ้งไม่ชอบบ” เธองอแง พลางทำท่าอยากถอดเสื้อจนเขาต้องโอบแขนทั้งสองข้างไว้ กันไม่ให้ทำอะไรไร้สติอีก “บอสสส มิ้งแฉะไปหมดแล้วอ่าาา” “มิ้งง! อยู่นิ่งๆ อย่าดื้อ” คำว่า ‘แฉะ’ ที่ออกจากปากเธอ ทำเอาหลายคนที่ได้ยินมองหน้ากันพลางยิ้มกรุ้มกริ่ม เป็นใครจะไม่รู้สึกวะ ผู้หญิงหน้าตาดีหุ่นเซ็กซี่มาร้องปาวๆ ว่าตัวเองกำลังแฉะแบบนี้ บอสหัวเสียเล็กน้อยกับท่าทีของเพื่อนบางคนที่เห็นได้ชัดว่าอยากจะกินเธอซะเดี๋ยวนั้นเลย เขาหวง เขาไม่อยากให้ใครมายุ่งกับเธอ “บอสสส มิ้งแฉะ มิ้งอยากกลับ” ยัยตัวเล็กงอแง กอดแขนแกร่งของเพื่อนสนิทแน่น ทำให้หน้าอกถูไถแขนเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ “ฮึๆ ไปดิไอ้บอส มิ้งมันแฉะแล้วอ่ะ มันบอกมันอยากกลับห้องไง” เปรมบอกด้วยน้ำเสียงที่เป็นอันรู้กันทุกคนว่าหมายถึงอะไร เขาอยากจะด่าเพื่อนนัก ยังไงมิ้งก็ผู้หญิง มาเล่นมุกแบบนี้บ่อยๆ ก็ใช่จะดี แต่เพราะฤทธิ์เหล้าที่กำลังเริ่มทำงานได้ที่ ใจหนึ่งก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวเขาเองก็รู้สึกต้องการจริงๆ “เชี่ย พวกมึงนี่นะ..” “มึงก็ช่วยมันหน่อยดิ มันบอกมันแฉะ ฮ่าๆๆ” “ไม่ต้องคิดเลยไอ้สัส พอเลยๆ เดี๋ยวกูไปส่งมันที่ห้องละ” “ส่งให้ถึงที่นะคร้าบบ เอาให้ถึงแบบสุดๆ เลย ฮ่าๆๆ” เพื่อนในวงหัวเราะชอบใจ บอสเองก็ไม่ได้มีท่าทีโกรธอะไร อาจจะเพราะตัวเองก็เมามากเหมือนกัน และยัยเพื่อนตัวเล็กก็ดูน่ารักกว่าทุกวันยังไงบอกไม่ถูก นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาและเธออยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แม้เพื่อนจะเชียร์กันออกนอกหน้า และเขาเองมีโอกาสที่จะทำบ่อยแค่ไหน แต่ทั้งคู่ก็ไม่เคยล้ำเส้นเลยสักครั้งตลอด 3 ปีที่ผ่านมา “บอสสส พามิ้งกลับนะ..” เธอมองอ้อนตาใสแป๋ว ท่าทีออดอ้อนน่ารักแบบนี้ ต่อให้ผู้ชายที่ไหนก็ระทวย แม้ที่ผ่านมาเคยห้ามใจได้ตลอด แต่ครั้งนี้เขาเริ่มไม่มั่นใจ.. ก็ยัยเพื่อนตัวร้ายมันน่าเอาซะขนาดนี้!

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more