งานแฟร์ของมหาวิทยาลัยปีนี้คราคร่ำไปด้วยผู้คนมากมายเช่นเคย นอกจากพ่อค้าแม่ขายจากภายนอกแล้ว ก็มีนักศึกษามาตั้งโต๊ะออกร้านขายของกันด้วย งานจะจัดเป็นประจำทุกปลายปีช่วงปลายฝนต้นหนาวที่อากาศเริ่มเย็นลง แน่นอนว่างานนี้เป็นเป้าหมายการนัดเดทของหนุ่มสาวมหาลัย ไม่ว่ามองไปทางไหนแทบจะเห็นแต่คนเดินกันเป็นคู่ๆ
แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกของเขาและเธอที่มาเดินเที่ยวงานแฟร์ด้วยกัน แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่มาในฐานะของคู่รัก เลยออกจะเก้ๆ กังๆ อยู่สักหน่อย จากที่เคยแวะชิมฟรีกันแทบทุกร้าน ตอนนี้แค่จะก้าวเดินก็รู้สึกเคอะเขินไปหมด
“ไม่สนุกเหรอ?” คนตัวโตโน้มหน้ามาถามเมื่อเห็นยัยตัวเล็กดูออกจะเดินเกร็งๆ ไม่มีท่าทีตื่นเต้นอย่างที่เคยเป็น
“ก็ดีอ่ะ”
“แล้วเป็นไรหน้ามุ่ยแบบนั้น อยากกลับป่าว?”
“หึ...”
จะให้บอกเหรอว่าเขินอ่ะ น่าอายตายชัก มิ้งรีบส่ายหัว พยายามฉีกยิ้มกว้างและออกเดินนำไป ก่อนมือเล็กจะถูกดึงรั้งและประสานจับไว้แน่
