“เมามากแล้วนะน้องมิ้ง ..พอแล้ว”
“มิ้งไม่มาวว”
ร่างเล็กโงนเงน พยายามคว้าแก้วเหล้าที่ถูกแย่งออกไปจากมือ แต่ก็ถูกห้ามไว้โดยคนตัวโตที่ดึงเธอเข้าหาอ้อมกอดเพราะเริ่มทรงตัวไม่อยู่แล้ว
“ดื่มไม่รู้ลิมิตตัวเองเหมือนเดิมเลยนะ ถ้าพี่เป็นคนอื่นจะทำยังไง”
“แล้วพี่โอมอยากทำอะไรอ่ะคะ” เธอยิ้มพลางส่งสายตาออดอ้อน สองมือยื่นไปโน้มใบหน้าเขาเข้ามาใกล้
มิ้งเป็นแบบนี้เสมอ เมาหนักทีไรก็เข้าโหมดชอบยั่วทุกที ถ้าไม่เพราะที่ผ่านมามีบอสคอยเป็นไม้กันหมาให้ตลอด ก็ไม่รู้จะโดนลากไปไหนต่อไหนบ้างแล้ว
“น้องมิ้งอย่าทำแบบนี้เลยนะคะ” เขาแกะมือเธอออก “..พี่ก็เป็นผู้ชายนะอย่าลืม”
“ทำไมอ่ะคะ พี่โอมไม่รักมิ้งแล้วเหรอ?”
เขาแค่นหัวเราะ รู้ว่าเธอแค่เมาแล้วพูดไปอย่างงั้น แต่ดวงตากลมโตใสแป๋วที่จ้องมองมาอย่างออดอ้อน ก็น่ารักซะจนดุไม่ลง มือหนาโอบเอวรั้งร่างเล็กเข้ามาใกล้ กรุ่นกลิ่นหอมนวลจากตัวเธอยังคงเอาเขาอยู่หมัด เขาไล้นิ้วเบาๆ
