N A T A S H A
. . .
I kept on singing the lullaby that Mr. Walter used to sing with me everytime I was in this place. My gaze was focused on her that was peacefully growing up on that chamber. Sinubukan ko nang tumakas pero laging may pumipigil sa akin na kuryente. Hindi ko alam kung saan nanggaling. At katulad noon, hindi ko alam kung ilang oras na ako dito.
And now, I kept my imagination lead me to nowhere. Lagi kong iniisip ang buhay namin kung walang ganito, at ang lahat ay simple lang. Pero sa tuwing ididilat ko ang mata ko ay lagi itong napupuno ng mga luha na patunay na hindi mangyayari ang lahat. Hanggang dito na lang.
Si Emmanuel, patay na siya. Hindi ko na siya nakikita pa rito. Ayokong isipin ang magiging reaksyon ni Jane kapag nalaman niya 'yon. Both of her siblings
