forty-seven.you

2468 Words

N  A  T  A  S  H  A .   .   . Ilang oras siguro ang tinagal ng mag-isang pag-iyak ko sa higaan. Hindi ako gumagalaw, napapagod lang ako sa pagiyak. I was clutching my stomach with my nails, hating it as much as I could. I heard the door clicked and I waited in wide eyes to see who it was. Maybe it was the guy who Mr. Walter had said. My mouth fell open upon seeing the man whom I assumed to be. Hindi ako makapaniwala. "Was that you?!" galit na tanong ko kay Emmanuel na ngayon ay hindi suot ang kaniyang puting coat. He was on his formal attire and I immediately saw the scar on his lips. I hate it. Tinignan ko kung may dala siyang kahit na anong gamit, umaasang nandito lang siya para i-check ako pero wala akong ibang nakita kungdi siya lang. Mas niyakap ko pa ang sarili ko nang magsimul

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD