"น้องครับ... น้อง"
เสียงทุ้มที่อบอุ่น... แตกต่างจากเสียงกระซิบพร่าที่เธอคุ้นเคย... ดังขึ้นเหนือศีรษะ
มินสะดุ้ง... เพิ่งรู้ตัวว่าเธอยังซบหน้าอยู่กับอกอุ่นๆ ของเขา
"อ๊ะ!" เธอดันตัวออกมาจากอ้อมกอดนั้นอย่างลนลาน... แต่เขาก็ยังจับแขนเธอไว้เบาๆ เพื่อช่วยพยุง
พี่นิวยิ้มให้เธอ... เป็นรอยยิ้มที่สดใสเหมือนพระอาทิตย์ยามเช้า... "เป็นอะไรไหมครับ โดนตรงไหนรึเปล่า"
"ม... ไม่เป็นไรค่ะ" มินตอบเสียงตะกุกตะกัก ก้มหน้างุด... แต่ก็แอบช้อนตาขึ้นมองเขา
...ก็เขาหล่อจริงๆ...
ผิวขาว... ตาตี๋... รอยยิ้มใจดี... มันคือความหล่อแบบที่ทำให้รู้สึกปลอดภัย... แตกต่างจากความหล่อแบบ 'อันตราย' ของใครอีกคนลิบลับ
เธอ... เผลอมองเขานาน... นานจนลืมตัว
จนกระทั่งอีกฝ่ายหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ
"จ้องพี่ขนาดนี้... พี่เขินนะครับ" เขายิ้มล้อเลียน
"!!!"
มินหน้าแดงก่ำ "ข... ขอโทษค่ะ! คือ... ขอบคุณนะคะที่ช่วยไว้"
เธอรีบก้มหัวขอบ
