เมื่อรถเก๋งสีดำจอดสนิทที่หน้าประตูรั้วบ้านของมิน... ความเงียบที่น่าอึดอัดบนรถก็สิ้นสุดลงเสียที
"ข... ขอบคุณค่ะ" มินรีบกล่าวขอบคุณเขาเสียงเบา... มือก็รีบเอาผมที่เขาเพิ่งทัดหูออกมาปรกหน้า... ปิดบังรอยแดงที่คออย่างลนลาน
เธอปลดล็อกเข็มขัดนิรภัย... ตั้งใจจะลงจากรถแล้วหนีเขาไปเร็วๆ... ไม่อยากให้เขาได้ทันพูดอะไรต่อ
มือของเธอกำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูรถ
ครืด...
เสียงเปิดประตูรั้วบ้านดังขึ้น!
มินชะงักกึก!
ภาพที่เธอเห็น... คือ แม่กับพ่อ... และพี่สาวที่ดูเหมือนจะเพิ่งเลิกงาน... กำลังเดินมาปะทะกันพอดีที่หน้าประตู!
"!!!"
นี่มันอะไรกันเนี่ย
มินแทบอยากจะกรีดร้อง! ทำไมต้องมาเจอพร้อมกันตอนนี้
เธอชะงักท่าทีจะลงจากรถทันที... กลายเป็นนั่งตัวแข็งทื่ออยู่ในรถ... มือที่กำลังจะเปิดประตูก็ค้างอยู่แบบนั้น
โดยมีสายตาของทั้งสามคน... พ่อ... แม่... และพี่สาว... กำลังจับจ้องมาที่รถเก๋งสีดำแปลกหน้า... และ... ผู
