"ไม่เห็นเหรอ!?" อิงฟ้าชี้ไปทางที่พี่ลูกอินเพิ่งสะบัดหน้าหนีไป "พี่ลูกอิน... ดาวคณะบริหารฯ... สวยขนาดนั้น... พี่แก (พี่พาย) ยังเย็นชาใส่เลย! ไม่มองหน้าด้วยซ้ำ! แต่กับแก... ทั้งเฝ้า... ทั้งจูงมือ... ทั้งกินข้าวชามเดียวกัน (แม้มินจะไม่ได้กินสักเม็ดก็ตาม)"
มินหน้าซีด... เถียงไม่ออก... ก็มันจริงทุกคำ!
ฟ้าใสหรี่ตามองเพื่อนรัก... แววตาที่เคยล้อเล่น... ตอนนี้มันจริงจังจนน่ากลัว
"มิน... เธอปิดบังอะไรเพื่อนเหรอออออ"
คำถามนั้น... เหมือนค้อนที่ทุบลงมากลางอก
มินสบตากับเพื่อนทั้งสาม... ที่ตอนนี้กำลังจ้องเธอเป็นตาเดียว... รอคำตอบ
...เธอกำลัง... ถูกจับได้!
มินนั่งตัวลีบ... ถูกสายตาทั้งสามคู่ตรึงไว้
"ป... เปล่านะ! ฉัน... ฉันไม่ได้ปิดบังอะไร!?" เธอเถียงเสียงสั่น... แต่สายตากลับหลุกหลิก...
"ไม่จริง!" ฟ้าใสกำลังจะอ้าปากซักต่อ... กำลังจะคาดคั้นเอาความจริงให้ได้... "แกกำลังโกหก! ถ้าแกไม่มีอะไร... แล้วท
