Wala na akong inaksaya pang panahon at itinakas si Anastasia. Tulad ng inaasahan ay nabigla ito at galit sa akin. Malamig ang kanyang pakitungo, malayo sa lambing ng kanyang halik at yakap sa akin noong gabing iyon. Ngunit pinipilit ko syang intindihin, kahit na ilang beses na syang nagtangkang tumakas sa akin.
Akala ko ay magiging maayos rin kami kapag naiuwi ko na sya sa probinsya. Akala ko ay maaalala nya na ito ang pinangarap namin noon. Akala ko ay unti unti na nyang matatanggap na kasal na kaming dalawa. Akala ko ay unti unti na nya akong makikilala.
Ngunit nagkamali ako.
"Chase...! No, please, don't leave me! Chase!" humihikbi ito habang nananaginip
Tila sinasaksak ang aking dibdib. Lingid sa kanyang kaalaman ay binabantayan ko sya sa kanyang pagtulog. Gabi gabi kong nasasaksiha
