“Missy, hindi man natin sabihin, we need each other.”
Napalingon ako kay Miel dahil sa sinabi niya. Nandito kami ngayon sa sementadong hagdan na napapaligiran ng mga bushes, malapit sa mga dormitories. Nakaupo kami at may kalahating metro ang pagitan namin.
Dito talaga ang siguradong walang masyadong nagagawi kapag may klase at malabong makaabot si Mama dito.
“Ikaw lang ang kilala ko sa buong campus na hindi ko kailangang magpanggap at ako lang din ang matagal mo ng kilala rito. We are each other's companion. It is just so bad na ipagkakait pa sa atin ng Mama mo iyon.”
Nanatili lang akong nakatingin sa kanya. Nakasuot siya ngayon mg pulang longsleeve na ni-roll up niya hanggang siko at black slacks. He's so formal, dahil na rin sa kurso niya. Naka-clean cut din siya kaya wala talagang
