NICOLE CREAM MONDRAGON
pag pasok namin sa guidance office diko mapigilan kabahan ano nalang sasabihin sakin nila mommy specially kuya
" all of you sit down I'm so disappointed to all of you ang tatanda nyo na who's the one who started it ?!" pasigaw na tanong nya samin
" si andrea po ma'am kumakain po kami ng lunch binuhusan nya ng juice si nicole " pangunguna ni celine
" no ma'am they are the one who bulling me po " and then she started crying while she pointing her finger on me sa pagka bigla ko di agad ako naka pag salita
" is it true miss mondragon ?!" gusto ko magpa liwanag gusto ko magsalita pero diko magawa
sumabat ang tatay ni andrea na ngayon ay yakap yakap ang umiiyak na si andrea
" hija di kaba napa laki ng tama ng magulang mo nakaka hiya dapat sayo tinatanggal sa school nato!?" sigaw nito sakin nanginig ako sa takot ngayon lang may sumigaw sakin ng ganto kahit sina mommy at kuya di ako pinag tataasan ng boses
" i want you to expelled this b***h mrs principal i don't want to see her face or else i gonna pulled out my share here " habang dinuduro ako di ako maka pag salita dahil sa takot gusto kona umuwi at umiyak kuya please get me out of here nagigilid na ang aking luha sa takot
" abat your lying wala po ginagawa si nicole-" di natapos ni frenny ang sasabihin nya ng biglang bumukas ang pintuan kaya napa tingin kami lahat sa pumasok
gusto ko umiyak at tumakbo at mag sumbong pero dipa man ako nakaka umang sa kinauupuan ko ng bigla ng lumapit sakin si kuya oo tama si kuya ang dumating napa yakap ako sa kanya ng mahigpit diko ininda yung mga sugat ko na sumakit dahil nasagi tumingin sya sakin at tinignan ang kabuuan ko specially sa mukha ko kitang kita ko ang pag dilim ng anyo nya kahit umiiyak ako bigla ako kinabahan baka galit sya sakin kaya napa yuko nalang ako at kinagat lang labi ko
" who's the one who hurt my baby "
wala agad naka sagot kaya tumingala ako at nakita ko ang takot sa mga mukha nila at labis naman na pagtataka sa principal
" I'm sorry mr. mondragon but what is your relationship with my student"
" she's my sister now your turn to answer me who is the b***h that hurt my precious baby answer me !!" nanginig sa takot ang lahat ng taong nandito at di agad nakapag react alam kong kilala nila si kuya kaya sila takot di ako kilala nang tao dahil narin sa naka tago ang pagka tao ko sa mga tao dahil narin sa kagustuhan nila mommy at kuya na gusto ko rin si celine lang ang may alam ng pagka tao ko
" are you gonna answer me or you want me to take an action before you ?!! " naka tingin na tanong nya sa principal
" m-mr mondragon miss chua said si-sina miss mondragon daw po ang nag s-simula ng lahat "
" are you f*****g blind can't you see what have they done to my sister look at her who's stupid person to believe that she's the one who started it she can't even harm a fly "
at tumingin si kuya kina andrea and julian na naka away namin kanina biglang natakot sina julian at andrea but andrea choose to look at kuya
" sya ang nag simula nun wala nga kami ginagawa sa kanya ng bigla nalang nya kami awayin diba girls "
tumingin sya kina julian pero naka yuko lang sila at di sumagot kay andrea
" anak tama nayan di mo sya kilala "
" are you the owner of chua company?"
" y-yes mr. mondragon patawad po sa ginawa ng anak ko "
" you think i can forgive after i see my sister state now !!?"
kinuha ni kuya ang phone nya sa likod ng bulsa nya at nag dial
" hello Laurence i want you to pull out my Shares on chua company now " at binaba nani kuya ang phone nya at humarap sa mga chua
" maawa po kayo mr. mondragon pag tinaggal nyo po ang Shares nyo sa company namin babagsak ang company namin "
" i don't care your daughter hurt my baby now face the consequences "
" and you mr. principal how come this is happening in the school while your knowing nothing "
"I'm sorry mr.mondragon this is not going to happen again I'm very sorry"
naawa ako sa mga magulang ni andrea pero wala ako magagawa pag si kuya na ang nag desisyon binalingan naman ni kuya ng tingin sina julian takot na takot naman silang yumuko
" and you i want you to be expelled in the school same as her " ang tinutukoy ni kuya ay si andrea na naka tulala at ngayon nga ay totoo nang umiiyak
" dimo magagawa to samin mr. mondragon wala ka ebidensya na ang mga anak namin ang nanguna nang gulo " ang mga magulang ni julian na ngayon ay nagka lakas nang loob na magsalita
" you want evidence of course "
pinitik ni kuya ang kamay nya at lumapit sa kanya ang isa sa mga body guard nya na may dalang laptop at pinatong nya sa lamesa at binuksan kitang kita kung pano kami pag tulungan ng mga kaibigan nina andrea
" now is this not enough evidence and oh btw your company will down tomorrow " nahin takutan naman na lumuhod ang mama ni julian at si julian naman nag simula nading umiyak
" mr. mondragon patawad patawarin nyo ang anak ko wag nyo po gawin to sa company namin " di sila pina kinggan ni kuya bagkus lumapit sya sakin at hinaplos ang buhok ko ngayon lang ako naka ramdam ng pagod at sakit ng katawan biglang dumilim ang paningin ko tinatawag ako ni kuya pero kakatwang diko sya marinig huling narinig ko nalang pag sigaw ni kuya bago ako lamunin ng dilim